Postanowienie WSA w Lublinie z 22 lutego 2008 r., I SA/Lu 46/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. C.i J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Kręcisz

Uzasadnienie

I SA/Lu 46/08

Skarżący A.i J.małżonkowie C. w złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia skarżącym podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie 13.259,00 zł - zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z krótkim uzasadnieniem, iż realizacja zaskarżonej decyzji spowodowałaby po stronie skarżących znaczną szkodę majątkową i uszczerbek w koniecznym utrzymaniu skarżących i ich rodziny.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do rozpatrzenia tego wniosku i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm..

Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 /niepubl./ – Lex Polonica. Oczywistym też jest, że uprawdopodobnienie jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskującym, który chce na tej podstawie uzyskać korzystne dla siebie skutki prawne, a wstrzymanie wykonania może dotyczyć jedynie aktu, który jest przedmiotem skargi i nadaje się do wykonania.

Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która jest decyzją nadającą się do wykonania i podlegającą wykonaniu.

W ocenie Sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy dość ogólnikowa argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - spowodowania znacznej szkody majątkowej i uszczerbku w koniecznym utrzymaniu skarżących i ich rodzin - nie wyczerpuje ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący nie próbowali nawet wykazać na czym ta znaczna szkodna majątkowa miałaby polegać i w czym miałaby się objawiać. Nie próbowali więc nawet uprawdopodobnić, iż wskazane w art. 61 § 3 przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały.

Wskazać przy tym trzeba, zważając na kwotę zaległości podatkowej – 13.259,00 zł, że możliwość skutecznego wyegzekwowania należności wynikających z wykonalnej decyzji podlega ocenie organu, który prowadzi czynności dla jej wykonania, czyli organu egzekucyjnego, gdy zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, a strona ma możliwości obrony swoich praw na etapie postępowania egzekucyjnego, na podstawie środków prawnych przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./. Ponadto gdyby okazało się - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd - iż zaskarżona decyzja istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności.

Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.