Uzasadnienie
W dniu 6 lipca 2006 r. /data stempla pocztowego k. 8/ T. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, skargę na decyzję wyżej wymienionego organu z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w wysokości [...] zł z tytułu podatku od spadków i darowizn. W skardze strona zawarła również wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 5 września 2006 r. /k.20/ Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił T. A. przyznania prawa pomocy.
Postanowienie to nie zostało przez strony zaskarżone.
W tym stanie rzeczy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 października 2006 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia o wezwaniu został doręczony adresatowi osobiście w dniu 16 października 2006 r./k.37/.
Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano wyżej, skarżący T. A. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi odebrał w dniu 16 października 2006 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 23 października 2006 r. i jak wynika z akt sprawy, skarga nie została opłacona.
Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.