Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2020 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...], orzekającej o solidarnej odpowiedzialności E. Ł., jako członka zarządu I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wraz ze Spółką i pozostałym członkiem Zarządu za zaległości podatkowe wymienionej Spółki wraz z odsetkami za zwłokę obliczonymi wg stanu na 8 grudnia 2015 r. (tj. do dnia poprzedzającego dzień ogłoszenia upadłości likwidacyjnej Spółki) z tytułu podatku od towarów i usług za okresy grudzień 2013 r., luty, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2014 r. oraz marzec i wrzesień 2015 r. (wrzesień bez odsetek), ponadto umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej E. Ł. jako członka zarządu I. Sp. z o.o. wraz ze Spółką i pozostałym członkiem Zarządu za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2015 r.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ podał, że I. Sp. z o.o. (dalej – Spółka) nie uregulowała zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2013 r., luty, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, grudzień 2014 r. oraz marzec i wrzesień 2015 r. W związku z tym, że należności za wymienione okresy przekształciły się w zaległości podatkowe, których nie można było wyegzekwować w postępowaniu egzekucyjnym, organ pierwszej instancji wydał decyzję, w której orzekł o odpowiedzialności solidarnej członków Zarządu Spółki wraz z tą Spółką.
W odwołaniu od tego rozstrzygnięcia, E. Ł. zarzuciła naruszenie art. 116 § 1, art. 122, art. 188 i art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm., dalej – O.p.), poprzez niedokonanie ustaleń umożliwiających ocenę stanu faktycznego, zmierzających do określenia prawidłowego terminu na złożenie wniosku o upadłość I. Spółki z o.o., nieudowodnieniu winy członka zarządu, polegającej na popełnieniu jakiegokolwiek zaniedbania w obowiązku zgłoszenia upadłości spółki oraz niepowołanie dowodu z opinii biegłego w zakresie ustalenia terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Po przeprowadzeniu postępowania, organ odwoławczy uznał, że w stosunku do strony istniały przesłanki do orzeczenia o jej solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki (wraz z drugim członkiem Zarządu i samą Spółką). Za niezasadne uznał zarzuty odwołania.
Wskazał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 107 § 1, art. 107 § 2 pkt 2 i 4, art. 108 § 1 - 3 i art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2016 r.), a przesłankami orzeczenia o odpowiedzialności były: fakt, że Spółka zalegała z zapłatą należności, egzekucja z majątku Spółki okazała się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości, ani że nie ponosił winy w nieterminowym złożeniu tego wniosku; nie wskazał też mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
Organ stwierdził, że nie ma sporu, iż skarżąca w czasie powstania zaległości była członkiem Zarządu Spółki. Była ona nim nieprzerwanie od jej założenia w 2007 r. Egzekucja z majątku Spółki okazała się bezskuteczna. Żadne z dokonanych przez organ egzekucyjny zajęć nie przyniosło zamierzonego efektu w postaci uzyskania należności od Spółki, dlatego postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Po ogłoszeniu upadłości I. Sp. z o.o. i spieniężeniu masy upadłości przez Syndyka, organ nie uzyskał żadnej kwoty w postępowaniu upadłościowym. Wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony za późno. Spółka zaczęła mieć bowiem długi w 2012 r., a wniosek został złożony 3 września 2015 r., a zatem po terminie wskazanym w przepisach prawa upadłościowego. Strona nie wykazała też, że nie ponosiła winy w złożeniu tego wniosku po terminie, ograniczając się do kwestionowania ustalonego przez organ czasu właściwego do jego złożenia. Nie wskazała też majątku Spółki, z którego zaległości mogłyby być spłacone.
W skardze na powyższą decyzję, E. Ł. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania z uwagi na naruszenie prawa materialnego w postaci art. 116 § 1 O.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie odpowiedzialności E. Ł. za zobowiązania podatkowe w I. Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług, a także naruszenie prawa procesowego w szczególności art. 122 i art. 191 O.p., poprzez niedokonanie stosownych ustaleń zmierzających do określenia prawidłowego terminu na złożenie wniosku o upadłość Spółki oraz art. 188 O.p., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, co do daty zaistnienia podstaw do złożenia wniosku o upadłość.
Zdaniem skarżącej, zaskarżona decyzja została wydana bez jakiejkolwiek analizy ekonomicznej, związanej ze stanem finansów Spółki, w okresie pełnienia przez nią obowiązków członka Zarządu. Według niej, aby ocenić prawidłowość podejmowanych przez nią działań związanych z datą złożenia wniosku o upadłość I. sp. z o.o., konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Według niej wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony w odpowiednim czasie.
Skarżąca stwierdziła również, że postępowanie upadłościowe Spółki dotychczas nie zostało zakończone, a posiadany majątek upadłego w całości pokrywa istniejące zaległości podatkowe.
Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 września 2016 r., I FSK 1515/15 podniosła, że organ podatkowy jest zobowiązany wskazać przesłanki odpowiedzialności członka zarządu Spółki za jej zaległości podatkowe, w tym zbadać, czy nie zachodziły przesłanki wyłączające tą odpowiedzialność, zgodnie z zasadami postępowania, w tym m. in. zasadami wyrażonymi w art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Rolą organów podatkowych nie jest jedynie wykazanie przesłanek pozytywnych koniecznych do przeniesienia odpowiedzialności, ale również zbadanie przesłanek, które z tej odpowiedzialności zwalniają.
Według skarżącej, organ bezpodstawnie pominął złożony przez jej pełnomocnika wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 116 § 1 i § 2 O.p. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r., z którego wynika, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że: we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) (pkt 1a) albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy (pkt 1b); nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części (pkt 2). Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.
Powyższe przepisy, w sytuacji badania przesłanek uwalniających od omawianej odpowiedzialności podatkowej, odsyłają do regulacji dotyczących postępowania upadłościowego. Regulacje takie zawarte są w ustawie z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 233 ze zm., dalej – P.u.n.).
W myśl art. 10, art. 11 i art. 21 P.u.n. upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Za niewypłacalnego uważa się dłużnika, jeżeli nie wykonywał swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczyły wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.
W stanie prawnym, obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r., zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem i piśmiennictwem, o stanie niewypłacalności była mowa z chwilą nieuregulowania w terminie określonym ustawą lub umową drugiego z kolei zobowiązania (por. Prawo upadłościowe i naprawcze - Komentarz, [...] [...], Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2007). Niewypłacalność miała zatem miejsce w pierwszym dniu opóźnienia, niezależnie od wielkości zobowiązań i niezależnie od tego jak duże jest opóźnienie w zapłacie.
Wracając do przesłanek orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej ze Spółką za jej zobowiązania podatkowe, z art. 116 O.p. wynika, że pozytywnymi przesłankami do jej orzeczenia (których istnienie ma obowiązek wykazać organ) są: piastowanie funkcji członka zarządu w okresie powstawania jej zobowiązań i bezskuteczność prowadzonej w stosunku do niej egzekucji, a przesłankami egzoneracyjnymi, które mogą członka zarządu od takiej odpowiedzialności uwolnić są: wykazanie, że: we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości (...) albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy członka zarządu, lub wskazanie mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że skarżąca piastowała funkcję członka zarządu Spółki. I. Sp. z o.o. została zawiązana na podstawie umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sporządzonej w formie aktu notarialnego (Rep. A nr [...]) z 6 marca 2007 r. przez E. Ł. i A. B.. Z wpisów zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym nr [...] wynika, że skarżąca pełniła funkcję Prezesa Zarządu tej spółki.
W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo także wykazał bezskuteczność egzekucji prowadzonej w stosunku do Spółki.
Zaległości podatkowe, za które orzeczono o odpowiedzialności osoby trzeciej, były następstwem złożonych przez Spółkę deklaracji VAT-7 z wykazanymi do zapłaty kwotami podatku za wyżej wymienione miesiące, z uwzględnieniem dokonanej przez Spółkę wpłaty (19 lutego 2014 r.), zaliczenia nadpłat w podatku od towarów i usług za inne miesiące (za styczeń, kwiecień i listopad 2014 r.) oraz przeksięgowania zwrotu podatku od towarów i usług za luty 2015 r.
Fakt upływu terminów zapłaty podatku wywołał skutek w postaci obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę, zgodnie z art. 51 § 1 i art. 53 § 1 O.p. W tym miejscu zaznaczyć należy, że odsetki za zwłokę naliczone zostały prawidłowo według stanu na dzień poprzedzający dzień ogłoszenia upadłości I. Sp. z o. o. - zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z 28 lutego 2003 roku - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2012 r. poz. 1112 z późn. zm., dalej – P.u.n.). Stosownie do tego przepisu z masy upadłości mogą być zaspokojone odsetki od wierzytelności, należne od upadłego, za okres do dnia ogłoszenia upadłości.
Jak wynika z akt sprawy i zaskarżonej decyzji, z uwagi na niepłacenie zadeklarowanego podatku Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wystawił upomnienia: za grudzień 2013 r. w dniu 4 lutego 2014 r. (nr UP [...]), za luty 2014 r. w dniu 2 kwietnia 2014 r. (nr UP [...]), za czerwiec 2014 r. w dniu 1 sierpnia 20014 r. (nr UP [...]), za lipiec 2014 r. w dniu 3 września 2014 r. (nr UP [...]), za sierpień 2014 r. w dniu 3 października 2014 r., za wrzesień 2014 r. w dniu 5 listopada 2014 r. (nr UP [...]), za październik 2014 r. w dniu 4 grudnia 2014 r. (nr UP [...]), za grudzień 2014 r. w dniu 4 lutego 2015 r. (nr UP [...]), za marzec 2015 r w dniu 6 maja 2015 r. (nr UP [...]) i za wrzesień 2015 r. w dniu 3 listopada 2015 r. (nr UP [...]). Wszystkie upomnienia zostały Spółce prawidłowo doręczone.
W związku z brakiem zapłaty zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami upomnienia Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wystawił tytuły wykonawcze, które zostały przekazane do organu egzekucyjnego: za grudzień 2013 r. dnia 18 marca 2014 r. (nr SM [...]/14), za luty 2014 r. dnia 22 kwietnia 2014 r. (nr SM [...]/14), za czerwiec 2014 r. dnia 19 sierpnia 2014 r. (nr SM [...]/14), za lipiec 2014 r. dnia 17 września 2014 r. (nr SM [...]/14), za sierpień 2014 r. dnia 16 października 2014 r. (nr SM [...]/14), za wrzesień 2014 r. dnia 24 lutego 2015 r. (nr SM [...]/15), za październik 2014 r. dnia 19 lutego 2015 r. (nr SM [...]/15), za grudzień 2014 r. dnia 10 marca 2015 r. (nr SM [...]/15), za marzec 2015 r. dnia 26 maja 2015 r. (nr SM [...]/15) i za wrzesień 2015 r. dnia 30 listopada 2015 r. (nr SM [...]/15). Wszystkie tytuły zostały Spółce prawidłowo doręczone.
W wyniku podjętych czynności i zastosowanych środków egzekucyjnych do dnia ogłoszenia upadłości Spółki powstały koszty egzekucyjne, które na mocy art. 64c § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm., dalej – u.p.e.a.), obciążają Spółkę.
Prowadząc postępowanie egzekucyjne, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] skierował zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem do: Banku B. który w odpowiedzi poinformował, że w związku ze zbiegiem egzekucji przesłane zajęcie jest niewystarczające do realizacji przedmiotowego tytułu wykonawczego, a w następnym piśmie oznajmił, iż umowa rachunku bankowego została wypowiedziana z dniem 15 września 2014 r.; Banku M., który czterema kolejnymi pismami informował, że zajęcie nie może zostać zrealizowane, ponieważ rachunek bieżący wykazuje brak środków, ponadto wystąpił zbieg egzekucji, egzekucję prowadzi również: Komornik Sądowy w [...] (KM [...]), Komornik Sądowy w [...] - (KM [...]), Komornik Sądowy [...] (KM [...]) oraz Komornik Sądowy [...] (KM [...]); P. Banku S. i A. Bank S.A. które poinformowały, że nie prowadzą rachunku na rzecz I. Sp. z o. o. oraz C. na które to zawiadomienie nie otrzymano odpowiedzi.
Należące do Spółki samochody okazały się być objęte zastawem bankowym; Spółka nie posiadała też praw majątkowych ani nieruchomości; rachunek bankowy Spółki w Banku B. oraz wartościowe materiały budowlane zostały zajęte przez komornika sądowego; poza tym Spółka posiada niezapłacone wierzytelności przez wielu kontrahentów.
W dniu 27 lutego 2015 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia dwóch samochodów Spółki. W związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej i sądowej do tych ruchomości, egzekucję miał prowadzić Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...]
Po ogłoszeniu postanowieniem z [...] grudnia 2015 r., sygn. akt IX GU [...] Sądu Rejonowego [...] I. Sp. z o. o. obejmującej likwidację majątku dłużnika, co nastąpiło na wniosek Spółki, postanowieniem z 21 stycznia 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] umorzył prowadzone w stosunku do niej postępowanie egzekucyjne, a 31 marca 2016 r. skierował do Sądu Rejonowego [...] zgłoszenie wierzytelności, obejmujące wyżej wymienione zaległości podatkowe.
Pismem z 9 września 2019 r. Syndyk poinformował o dokonanej sprzedaży całego majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz przygotowaniu i złożeniu Sędziemu komisarzowi oddzielnego i częściowego planu podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży zapasów materiałowych. W ocenie Syndyka wierzytelności Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] miały zostać niezaspokojone. Po sprzedaży całego majątku Spółki i sporządzeniu oddzielnych i częściowych planów podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży masy upadłości, zaległości podatkowe Spółki nie uległy zmianie w stosunku do kwoty wskazanej w zgłoszeniu wierzytelności.
Powyższe jasno wskazuje na bezskuteczność egzekucji. Wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w skardze, majątek uzyskany z masy upadłości Spółki I. nie pozwala na zaspokojenie jej zaległości podatkowych. Twierdzenia te nie mają żadnego oparcia w zebranym przez organy materiale dowodowym i pozostają wprost w sprzeczności z informacjami Syndyka, który dokonywał sprzedaży majątku Spółki. W przypadku toczącego się postępowania upadłościowego to informacje uzyskane od niego – a nie od skarżącej są wiarygodne, zwłaszcza w sytuacji, gdy podał kwoty uzyskane z masy upadłości i plan ich podziału.
Jeśli chodzi o terminowe złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, jak już wcześniej podano, powinien być on zgłoszony w ciągu dwóch tygodni od zaistnienia przesłanek do ogłoszenia upadłości, tj. od zaprzestania przez spółkę spłaty wymagalnych zobowiązań, ale także wtedy, gdy spółka na bieżąco wykonuje zobowiązania, jednakże przekraczają one wartość jej majątku.
Jak wynika z akt sprawy i zaskarżonej decyzji, wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki (wniosek z 31 sierpnia 2015 r.) został złożony do Sądu Rejonowego [...] przez dłużnika 3 września 2015 r. (następnie został uzupełniony pismem 22 września 2015 r.). We wniosku o ogłoszenie upadłości Spółka wykazała, że jej sytuacja finansowa od 2014 r. pogarszała się, co spowodowane było brakiem płynności swoich wierzycieli oraz sytuacją gospodarczą w kraju i za wschodnią granicą. Spółka poinformowała, że posiada wierzycieli, wobec których nie wykonuje wymagalnych zobowiązań pieniężnych i wskazała, że suma zobowiązań wynosi [...] zł. Wartość majątku Spółki to [...] zł, a wartość należności to kwota [...]zł. Spółka wskazała, że w przedstawionych okolicznościach wniosek o ogłoszenie upadłości jest zasadny. Najwcześniej niezapłacona wierzytelność dotyczy nieuregulowanego zobowiązania cywilno - prawnego w wysokości [...] zł, wynikającego z faktury VAT nr [...] wystawionej przez N. Spółka z o. o. 13 kwietnia 2012 r., której termin płatności przypadał na 12 czerwca 2012 r. Kolejnymi nieuregulowanymi wierzytelnościami są: zobowiązanie cywilno - prawne wynikające z faktury wystawionej przez M. S. A. 18 czerwca 2012 r., której termin płatności przypadał na 18 lipca 2012 r. oraz kwota [...]zł wynikająca z faktury VAT nr [...] wystawionej przez G. 16 sierpnia 2012 r., której termin płatności upłynął 23 sierpnia 2012 r. Niezapłacone przez Spółkę zobowiązania, których terminy płatności upłynęły w 2013 r. powstały wobec: E. Spółka z o. o.; P. - M. S. A.; S. P. Spółka z o. o.; Biura [...] "P." M. M.; S. Sp. z o. o.; Centrum [...] O. M. K., W. S. s. c.; M. M. K.; Towarzystwa Ubezpieczeń E. oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne i składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Następne niezapłacone zobowiązania dotyczą 2014 r., w tym wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z tytułu: podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 31 marca 2014 r., podatku od towarów i usług za: grudzień 2013 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 27 stycznia 2014 r.), luty 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 25 marca 2014 r.), czerwiec 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 25 lipca 2014 r.), lipiec 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 25 sierpnia 2014 r.), sierpień 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 25 września 2014 r.), wrzesień 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 27 października 2014 r.), październik 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 25 listopada 2014 r.).
W roku 2014 Spółka zaprzestała również płacić zobowiązania wobec: T. Spółka z o.o. oraz ZUS z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne i składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Natomiast w 2015 r. nie zostały uregulowane zobowiązania wobec kontrahenta T. Spółka z o.o. i Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z tytułu podatku od towarów i usług za: grudzień 2014 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 26 stycznia 2015 r.), marzec 2015 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 27 kwietnia 2015 r.) i wrzesień 2015 r. w wysokości [...] zł (termin płatności 26 października 2015 r.).
Z analizy powyższych danych jednoznacznie wynika, że Spółka w latach: 2012 - 2014 posiadała problemy finansowe związane z brakiem zdolności do terminowego regulowania bieżących zobowiązań oraz zadłużeniem w stosunku do kontrahentów i innych podmiotów. Świadczą o tym nieuregulowane zobowiązania wskazane przez Spółkę jak i zgłoszone przez wierzycieli w postępowaniu upadłościowym, których terminy płatności upłynęły w latach: 2012 - 2015. Wierzytelności te były objęte postępowaniami egzekucyjnymi prowadzonymi nie tylko przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] i Dyrektora ZUS, ale również przez komorników sądowych. Posiadanie wyżej wymienionych zaległości podatkowych, obiektywnie świadczyło o zaistnieniu stanu niewypłacalności Spółki co najmniej od 19 lipca 2012 r. W tej dacie Spółka posiadała nieuregulowane zobowiązania, które nie zostały zapłacone i zostały m.in. zgłoszone we wniosku o ogłoszenie upadłości. Kwoty te nie zostały również uregulowane w postępowaniu upadłościowym.
Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło dopiero 3 września 2015 r., i nie było czasem właściwym do złożenia takiego wniosku, czyli czasem o którym mowa w art. 116 § 1 O.p. w zw. art. 10, art. 11 i art. 21 P.u.n.
Termin na złożenie wniosku upłynął 2 sierpnia 2012 r., tj. 2 tygodnie od terminu zapłaty zobowiązania wynikającego z faktury VAT nr [...], wystawionej 18 czerwca 2012 r. przez M. S. A., z terminem płatności przypadającym na dzień 18 lipca 2012 r. – czyli drugiego niezapłaconego w terminie zobowiązania.
Wbrew stanowisku strony, do ustalenia czasu właściwego do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie był potrzebny biegły. Czas ten wprost wynika z zestawienia dat, w których miały być zapłacone kolejne zobowiązania i przepisów prawa.
Skarżąca nie wykazała też braku winy w opóźnionym złożeniu przedmiotowego wniosku. Jak prawidłowo wyjaśnił organ odwoławczy, winą w rozumieniu art. 116 O.p. jest każda postać winy, a zatem także niedbalstwo. Fakt, iż skarżąca nie uświadamiała sobie konieczności podjęcia opisanych działań, czy też miała nadzieję na brak konsekwencji niepłacenia zobowiązań - w żaden sposób nie dowodzi braku jej winy.
Cytowany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wskazuje na konieczność poszukiwania okoliczności, które mogłyby wskazywać na to, że członek Zarządu nie był winny niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie. Organ nie ma bowiem możliwości "doszukania się" innych okoliczności, niż te które może ustalić dostępnymi środkami dowodowymi. W kwestii przesłanki uwalniającej od odpowiedzialności z art. 116 O.p., związanej ze złożeniem powyższego wniosku, może jedynie ustalić datę, w której powinien być on złożony. Ustalenie, że został złożony w terminie byłoby wykazaniem przez organ negatywnej przesłanki orzeczenia o takiej odpowiedzialności.
Skarżąca nie wskazała też mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki w znacznej części. Ogólne stwierdzenie, że w toku postępowania upadłościowego zaległości te zostaną zapłacone z majątku uzyskanego ze sprzedaży masy upadłości Spółki – w sytuacji, gdy z danych przekazanych przez Syndyka wynika zgoła coś innego – nie jak takim wskazaniem.
Mając na uwadze podane ustalenia, należy stwierdzić, że organ nie naruszył ani przepisów postępowania w zakresie zebrania materiału dowodowego i jego oceny (art. 122, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p.), ani przepisów prawa materialnego dotyczących orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki wraz z tą spółką za zaległości podatkowe (art. 116 w zw. z art. 10, art. 11 i art. 21 P.u.n.).
Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).