Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do wpisu F. H. "S." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. pismem z dnia 27 lipca 2017 r. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w całości.
Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wezwaniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. zobowiązano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku poprzez wypełnienie, podpisanie i odesłanie załączonego do wezwania formularza, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była dwukrotnie z powodu nieobecności adresata: po raz pierwszy w dniu 8 sierpnia 2017 r., po raz drugi w dniu 17 sierpnia 2017 r., a następnie w dniu 25 sierpnia 2017 r. została zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". W zakreślonym terminie strona skarżąca formularza wniosku nie złożyła.
W związku z niezłożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z 14 września 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek strony bez rozpoznania.
W przewidzianym prawem terminie strona złożyła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, w którym wniosła o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W ocenie Sądu sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, a w konsekwencji postanowienie referendarza sądowego należy utrzymać w mocy.
Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
Z powyższego jednoznacznie wynika, że warunkiem koniecznym do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu.
W związku ze stwierdzeniem, że strona skarżąca warunku tego nie spełniła została wezwana do usunięcia powyższego braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone stronie w sposób zastępczy (fikcja prawna doręczenia) w dniu 22 sierpnia 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku nie została ona przez stronę skarżącą odebrana. Doręczenie przesyłki (wezwania) uznaje się zatem za dokonane z dniem 22 sierpnia 2017 r.
W konsekwencji zakreślony w wezwaniu termin do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie z dniem 29 sierpnia 2017 r.
Tym samym mając na uwadze, treść art. 257 P.p.s.a. prawidłowo referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 września 2017 r. pozostawił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, co z kolei obligowało Sąd działający na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. do utrzymania w mocy tego zarządzenia.
Na zakończenie dodać jeszcze należy, że mimo otrzymania zarządzenia referendarza sądowego z 14 września 2017 r., w którym precyzyjnie wskazano przyczynę braku merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie złożyła tego wniosku w przewidzianej prawem formie tj. na urzędowym formularzu.