Uzasadnienie
Zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją z dnia 31 marca 2010r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. K., Dyrektor Izby Celnej uchylił w części dotyczącej rozstrzygnięcia decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 21 grudnia 2009r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu importu w kwocie zł 7403,00, w pozostałej zaś części decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Z treści powyższej decyzji wynika, iż jej rozstrzygnięcie jest konsekwencją wydania przez Dyrektora Izby Celnej decyzji nr [...], w przedmiocie ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu i określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, oraz decyzji nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu tego pojazdu.
Powołana decyzja ostateczna organu celnego nr [...] została przez stronę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 września 2010r. w sprawie III SA/Lu 192/10 skargę oddalił.
Wyrok, o którym mowa, nie jest prawomocny, bowiem skarżący wniósł skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana.
Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z art.29 ust.13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. Nr 54, poz.535 ze zm./, powołanym w podstawie prawnej zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, jeżeli zaś przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Należne cło jest przy tym określane stosownie do przepisów prawa celnego /za wyjątkiem przypadku, gdy zgodnie z przepisami celnymi powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, co w aktualnym stanie sprawy niniejszej nie ma znaczenia; por.: art.38 ust.2 powołanej ustawy/.
W świetle powyższego nie może ulegać wątpliwości, iż rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej uzależnione jest od rozstrzygnięcia w sprawie III SA/Lu 192/10, gdy w sprawie tej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja określająca należne cło z tytułu importu towaru, a wynikająca z tej decyzji kwota cła oraz leżące u podstaw jej określenia ustalenie wartości celnej towaru uwzględnione zostały w podstawie opodatkowania tego towaru podatkiem od towarów i usług w decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej. Przy tym, jakkolwiek decyzja wydana w postępowaniu celnym jest decyzją ostateczną, to – mając na uwadze zasadę praworządności /art.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/ w kontekście faktu, iż decyzja ta została poddana kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne – należy uznać, że podobna kontrola decyzji podatkowej, u postaw której legły ustalenia wynikające z tej decyzji celnej, winna uwzględniać ocenę co do jej zgodności z prawem wyrażoną w prawomocnym wyroku sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.