Postanowienie WSA w Lublinie z 13 lutego 2009 r., I SA/Lu 481/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 rok postanawia: - odrzucić sprzeciw.

Skład

Sędzia WSA Halina Chitrosz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej spółce prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z wpisu sądowego od wniesionej skargi ponad kwotę [...]. W pozostałym zakresie referendarz odmówił przyznania prawa pomocy.

W dniu 14 stycznia 2009 r. skarżąca wniosła na powyższe postanowienie sprzeciw. Przedmiotowy środek zaskarżenia został podpisany przez prezesa zarządu V.M.

Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez wykazanie, że V. M. jest uprawniony do działania w imieniu skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej podany w sprzeciwie, który był także zgodny z adresem ujawnionym w odpisie z KRS złożonym przez spółkę w toku postępowania (k. 32-35).

Wymieniona przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu została zwrócona do tut. sądu z adnotacją "adresat wyprowadził się".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego. Pismo wzywające spółkę zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy z adnotacją, że "adresat wyprowadził się". W świetle art. 70 § 1 p.p.s.a. strony mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego adresu do doręczeń lub adresu siedziby. Niedopełnienie tego obowiązku pociąga za sobą skutki określone w § 2 cytowango przepisu. Mianowicie pismo zwrócone z uwagi na fakt, iż pod wskazanym adresem dana osoba nie ma siedziby pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W niniejszej sprawie skutek doręczenia nastąpił w dniu 26 stycznia 2009 r. zgodnie z adnotacją na zwrotce, kiedy doręczający ustalił, że adresat wyprowadził się. Wobec tego termin do uzupełniania braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu 2 lutego 2009 r. Należy dodać, iż strona została pouczona przy pierwszym doręczeniu (k.

26. o skutkach zaniechania poinformowana sądu o zmianie adresu siedziby. Zasadnym jest także podkreślenie, iż sądowi nie jest znany z urzędu nowy adres. W przeciwnym razie okoliczność ta uniemożliwiłaby pozostawienie pisma w aktach ze skutkiem doręczenia.

W związku z powyższym i na podstawie powołanych przepisów sąd orzekł jak na wstępie.