Uzasadnienie
L. R. w złożonej skardze jako zaskarżony akt wskazał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku rolnym w kwocie [...].
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej: "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Jak wynika z akt zaskarżona decyzja tych wymogów nie spełnia, nie ma ona przymiotu decyzji ostatecznej, o czym skarżący został przez Sąd pouczony.
Zgodnie bowiem z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 lipca 2011 r. skarżący został wezwany do jednoznacznego wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu z wyjaśnieniem, iż wskazana w skardze decyzja SKO z dnia [...]., nr [...], jest decyzją organu I instancji, od której strona wniosła odwołanie, w wyniku którego wydana została decyzja SKO z dnia [...] nr [...] – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi, jest decyzja SKO z dnia [...].
Przedmiotowe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 1 sierpnia 2011 r. (potwierdzenie odbioru – k.11) i do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi.
W tych okolicznościach i zważając, że zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] podlegała zaskarżeniu do tego organu, zgodnie z art. 220 § 2 w związku z art. 244 § 1 i art. 13 (3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), o czym skarżący został pouczony i z tego prawa skorzystał, skargę strony na decyzję organu podatkowego I instancji uznać należało za niedopuszczalną, w rozumieniu art. 58 (1 pkt 6 ppsa, co uzasadnia jej odrzucenie.