Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2007 r. U. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2007 r., Nr [...].
Dnia 4 marca 2008 roku wpłynęło do tut. Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o umorzenie postępowania w sprawie w związku z wydaniem przez ten organ w dniu 12 lutego 2008 roku decyzji Nr [...] uwzględniającej skargę w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W dniu 12 lutego 2008 roku, a więc przed terminem rozprawy, działając w wyżej wymienionym trybie Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości własną decyzję z dnia 12 listopada 2007 roku Nr [...] i uznał skargę wniesioną przez U. S. za zasadną. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego "z innych przyczyn" mamy do czynienia między innymi wtedy, gdy przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma miejsce, gdy zaskarżone orzeczenie zostanie uchylone w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnienia w postaci autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżonej decyzji spowodowało jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, co w konsekwencji sprawiło, iż dalsze postępowania stało się bezprzedmiotowe.
W tych okolicznościach i na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.