Uzasadnienie
E. P. w dniu [...] wniósł do tutejszego sądu skargę, z której wynikało, że żąda wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 84/16. Wyrok ten uprawomocnił się 30 lipca 2016 r.
W skardze o wznowienie postępowania skarżący powoływał się na okoliczność, że przed wydaniem ww. wyroku wnioskował on do sądu "o odroczenie posiedzenia sądu" i nie był świadomy, że sąd tego wniosku nie uwzględnił. W związku z tym nie uczestniczył w rozprawie i nie wiedział, że wyrok został wydany.
Ponieważ skarga o wznowienie zawierała braki formalne, skarżący został wezwany do ich uzupełnienia. Po odniesieniu się przez skarżącego do wezwania sądu (pismo datowane na 20 stycznia 2017 r.), nadal niejasna pozostała kwestia zachowania terminu do wniesienia tejże skargi, w związku z czym, zarządzeniem z dnia 21 lutego 2017 r. wezwano E. P. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie okoliczności świadczących o zachowaniu terminu do wniesienia skargi (Sąd wyjaśnił stronie, że chodzi o okoliczności i czas, w jakim skarżący powziął wiedzę, że sąd nie uwzględnił jego wniosku o odroczenie terminu rozprawy i wydał wyrok w sprawie).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo (wpływ dnia 10 marca 2017 r.), w którym – opisując okoliczności dowiedzenia się o wydaniu wyroku - nie wskazał na żadną datę, w której dowiedziałby się o tym, że wyrok w sprawie został wydany, a jego wniosek nieuwzględniony. Nie wykazał tym samym w żaden sposób, iż dochował trzymiesięcznego terminu do wniesienia ww. skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie sądu wskazał jedynie, że o przyczynach wznowienia dowiedział się z rozmowy telefonicznej z "osobą z WSA w Lublinie" oraz osobistej rozmowy z radcą prawnym Sądu Rejonowego w Z., nie podając żadnych konkretnych dat. Świadczy to o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Przepis art. 280 § 2 p.p.s.a. daje sądowi możliwość, w przypadku gdy okoliczności wskazane w skardze o wznowienie, a dotyczące zachowania terminu, nie są wystarczające, zażądania, aby zgłaszający skargę uprawdopodobnił okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Zaś w sytuacji gdy wyjaśnienie to nie doprowadzi do usunięcia wątpliwości co do uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi sąd skargę odrzuca.
Wobec powyższego sąd, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.