Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 4 kwietnia 2013 r.
Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 z zm. – p.p.s.a.) skarżący był uprawniony skutecznie złożyć skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. wymogu wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu jest bezskuteczne i nie powoduje zachowania terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a.
W okolicznościach tej sprawy skarga została złożona w dniu 4 maja 2013 r. (data stempla krajowego urzędu pocztowego nadania) bezpośrednio do sądu, nie za pośrednictwem organu właściwego, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarga wpłynęła do sądu w dniu 7 maja 2013 r. Zatem należy stwierdzić, że skarżący nie złożył skargi za pośrednictwem organu, który wydał kwestionowaną decyzję, w terminie ustawowym. Ostatnim dniem terminu na skuteczne złożenie skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, był dzień 6 maja 2013 r., bowiem 4 maja 2013 r. był sobotą. Natomiast zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wobec powyższego, skoro w terminie określonym w art. 53 § 1 w powiązaniu z art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a. skarga nie wpłynęła ani nie została nadana do organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, jak tego wymaga art. 54 § 1 p.p.s.a., to taka skarga jest spóźniona. Spóźniona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.