Uzasadnienie
W dniu 26 sierpnia 2003 r E. i K. K. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie skargę na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok.
Decyzją z dnia [...]., Nr [...] organ odwoławczy na podstawie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270), zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uchylił decyzję organu I instancji i określił na nowo zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok, uwzględniając w całości zarzuty skarżących.
Wobec treści powołanej decyzji z dnia [...] pismem z dnia 19 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do strony skarżącej z zapytaniem, czy w takiej sytuacji cofa ona skargę. W odpowiedzi, pismem z dnia 23 stycznia 2004 r. skarżący cofnęli skargę na decyzję Izby Skarbowej i wnieśli o umorzenie prowadzonego postępowania.
Co do zasady, zgodnie z art.60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, dlatego też cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne.
Z tych też względów, na podstawie art.161 § 1 pkt 1 i art.201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002 r, Nr 153, poz.1271 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.