Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. J., w której sformułowała ona zarzuty w zakresie działania organów celnych w jej sprawie. Skarga nie zawierała daty ani numeru skarżonego aktu lub czynności.
Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 15 lipca 2009 r. poprzez: a) jednoznaczne oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, b) wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca poinformowała Sąd, że zaskarża decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] o numerach [...] oraz [...], załączając kopie niniejszych decyzji.
W związku z treścią pisma skarżącej rozdzielono wniesione jednym pismem skargi na dwie decyzje Naczelnika Urzędu Celnego oraz przyjęto, że w sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. nr [...] (przerejestrowana z nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "ppsa") skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje na decyzję ostateczną, wydaną w wyniku rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.
Wskazana przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie decyzja z dnia [...] nr [...], jest decyzją pierwszoinstancyjną, otwierającą drogę odwoławczą w sprawie, wobec czego nie podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z treści pouczenia znajdującego się pod decyzją wynika, iż strona prawidłowo została poinformowana o sposobie i terminie wniesienia odwołania od powyższej decyzji.
Z uwagi na powyższe przyjąć należało, że skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.