Uzasadnienie
Dnia 15 marca 2010r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skierowana bezpośrednio do tego Sądu, skarga J. P., w której jako stronę przeciwną wskazał on Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", podał numery decyzji [...] i [...] stwierdzając, że dotyczą one "płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych obszarowych w pomniejszonej wysokości", oraz podniósł, że decyzje są bardzo krzywdzące, niesprawiedliwe i że dowody przedstawi na rozprawie /vide: k-2 i 3 akt sądowych/.
Uwzględniając treść art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", dnia 16 marca 2010r. Sąd przesłał przedmiotową skargę do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji /vide: k-4 i 5 akt sądowych/.
Dnia 14 kwietnia 2010r. przedmiotowa skarga wpłynęła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ przyjął, iż skarga wniesiona została na wydaną przez niego decyzję z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych /vide: odpowiedź na skargę w sprawie I SA/Lu 339/10/.
Wobec faktu, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, jakie decyzje /z jakich dat, o jakich numerach i w jakim przedmiocie/ zostały zaskarżone oraz jaki organ te decyzje wydał, skarżący wezwany został do usunięcia braków skargi w tym zakresie stosownie do art.49 § 1 w związku z art.57 § 1 pkt 1 i 2 ppsa /vide: k-6 i 7 akt sądowych/, w odpowiedzi na co złożył pismo z dnia 26 kwietnia 2010r., w którym wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia są decyzje o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] /winno być: [...]/, [...] i [...], przy czym podał przedmiot rozstrzygnięcia każdej z nich.
Pismo, o którym mowa, przesłane zostało Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji celem umożliwienia mu złożenia stosownych odpowiedzi na skargi oraz przedstawienia Sądowi akt sprawy.
W odniesieniu do skargi na decyzję o numerze [...] wymieniony organ przyjął, że w istocie jest to skarga na decyzję tego organu z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję o numerze [...] i wniósł o odrzucenie tej skargi.
Stosownie do art.57 § 3 ppsa zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010r. w sprawie I SA/Lu 339/10 /k-25 akt sądowych wymienionej sprawy/ wniesione jednym pismem skargi na wymienione wyżej decyzje zostały rozdzielone. W konsekwencji przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na decyzję o numerze [...], która – jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych do niniejszej sprawy - została wydana dnia [...] przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. /vide: k-68-74 akt administracyjnych/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art.52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /odpowiednie warunki wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, zostały uregulowane w § 3 i 4 art.52 ppsa/. Art.53 § 1 ppsa stanowi przy tym, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, stosownie zaś do art.54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jeżeli zatem skarżącemu służy w postępowaniu administracyjnym środek zaskarżenia, to musi on zostać wykorzystany /art.52 § 1 ppsa; wyjątek dotyczący Rzecznika Praw Obywatelskich i prokuratora nie ma w sprawie znaczenia/, a skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia będącego wynikiem rozpoznania tego środka zaskarżenia i przedmiotem skargi może być tylko rozstrzygnięcie wydane na skutek rozstrzygnięcia tego środka zaskarżenia, tj. stosowny akt organu odwoławczego /art.53 § 1 i art.54 § 1 ppsa/.
Jak wskazano wyżej, zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja nr [...] jest decyzją wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji w T. w sprawie płatności do gruntów rolnych na 2007 rok. Organ ten działał w sprawie jako organ I instancji /por.: art.5a ust.3 i 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - Dz.U. z 2005r., Nr 31, poz.264 ze zm., art.5 ust.1 i art.19 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego /Dz.U. Nr 35, poz.217 ze zm./, a od jego rozstrzygnięcia służyło stronie, zgodnie z art.15 i art.127 § 1 i 2 kpa oraz art.19 ust.3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji, o czym skarżący został stosownie pouczony.
W sytuacji zatem, gdy skarżący wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji, pomimo, iż przysługiwał mu w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia, skargę tę uznać należało za niedopuszczalną w świetle art.52 § 1 ppsa.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że nawet, gdyby przyjąć, iż pomimo wskazania przez skarżącego, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o numerze [...], w rzeczywistości przedmiotem zaskarżenia jest utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Oddziału Agencji z dnia [...] nr [...], to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że ostatnio wymieniona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 16 lipca 2008r., zaś – jak wskazano wyżej – skarga wniesiona została w dniu 16 marca 2010r. /data nadania w polskim urzędzie pocztowym skargi na adres Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji; k-5; por.: art.83 § 3 ppsa/. Wniesienie skargi nastąpiło zatem z uchybieniem terminu wskazanego w art.53 § 1 ppsa, a to uzasadniałoby odrzucenie skargi na podstawie art.58 § 1 pkt 2 ppsa.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzeczono jak na wstępie.