Uzasadnienie
W dniu 26 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga E. N. i W. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. Jednocześnie skarżący uiścili wpis sądowy w kwocie [...]zł.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, przekazując tutejszemu Sądowi skargę, wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 16 października 2018 r. (data pisma) skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". W myśl tego przepisu skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności i oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Sąd, co do zasady, jest cofnięciem skargi związany. Odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce jedynie w razie zaistnienia przesłanek opisanych w tym przepisie. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Skarżący w piśmie z dnia 16 października 2018 r. wyrazili w sposób jednoznaczny wolę cofnięcia skargi, co wobec niestwierdzenia przewidzianych prawem okoliczności uzasadniających uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, takich jak, dążenie do obejścia prawa czy spowodowanie utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, obligowało Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do umorzenia postępowania, o czym orzeczono w pkt I. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.