Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżąca zwróciła się m.in. o udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Następnie nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym zaznaczyła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżąca wykazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w budynku gospodarczym z wydzieloną częścią mieszkalną (bez wygód), a źródłem jej utrzymania jest emerytura ZUS w kwocie [...] zł netto. Podała, że uzyskiwany dochód przeznacza na wydatki związane z utrzymaniem koniecznym – opłatę mediów, zakup leków, opał, koszty korespondencji, przejazdy autobusowe, zakup materiałów na budowę komina, itp. Skarżąca oświadczyła, że posiadana nieruchomość rolna (o pow. [...] ha) jest ugorowana od 1990 r.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 (1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie referendarza, przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna i osobista skarżącej pozwala na uznanie, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca jest osobą starszą, mieszkającą samotnie, utrzymuje się z niskiej emerytury, nie prowadzi działalności rolniczej. Uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego dochód przeznacza na pokrycie kosztów bieżącego, niezbędnego utrzymania. Tym samym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów przedmiotowego postępowania sądowego, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 (1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.