Uzasadnienie
W dniu 17 lipca 2009 r. pełnomocnik M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej wskazał, że nie dysponuje ona w kraju żadnym majątkiem poza zakupionym mieszkaniem, w tej sytuacji postępowanie egzekucyjne musiałoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci jego licytacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne.
Jak wskazano na wstępie pełnomocnik skarżącej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił jedynie lakonicznym stwierdzeniem o braku innego poza mieszkaniem, majątku w kraju i ewentualnych nieodwracalnych skutkach jego przymusowej sprzedaży. Informacje te, ze względu na swój ogólnikowy charakter, nie dają jednak podstawy do stwierdzenie istnienia, którejś z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić przy tym należy, że pełnomocnik strony nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających twierdzenia zawarte we wniosku np. odnośnie ewentualnego postępowania egzekucyjnego skierowanego do majątku skarżącej.
Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.