Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Dnia 18 września 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga B. W. i J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 rok wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaś w odpowiedzi na skargę – wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], która to decyzja wydana została w tej samej sprawie co zaskarżona decyzja, tj. w sprawie podatku dochodowego B.i J. małż. W. za 2000 rok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, wskazana na wstępie skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 4 maja 2006r., a organ ten na podstawie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", wydał decyzję z dnia [...] nr [...], którą uchylił zaskarżoną tą skargą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i orzekł co do istoty sprawy.
Po wydaniu tej decyzji organ nie przekazał skargi Sądowi.
Następnie postanowieniem z dnia 30 maja 2008r. Minister Finansów wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ostatnio wymienionej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i decyzją z dnia [...] nr [...], stwierdził nieważność tej decyzji.
Po wniesieniu przez stronę odwołania od wymienionej decyzji została ona utrzymana w mocy, zaś decyzja ostateczna została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009r., sygn.akt III SA/Wa 100/09, który to wyrok nie jest prawomocny.
Nie może budzić wątpliwości, że rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] Gdyby bowiem okazało się, że nie ma podstaw do stwierdzenia jej nieważności, to postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej byłoby bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie niniejszej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ppsa.
Zgodnie z art.61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże na podstawie § 3 tego artykułu sąd może, na wniosek strony skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wnosząc w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podali jedynie, że wniosek ten jest uzasadniony ich ważnym interesem oraz interesem publicznym, w szczególności gdy się zważy na obowiązek organów działania zgodnie z zasadą zaufania i na podstawie przepisów prawa. Jednak w przytoczonych wyżej okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że obecnie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę. Za taką uznać bowiem należy szkodę polegającą na zmniejszeniu majątku o kwotę ponad zł 400000,00 w sytuacji, gdy to sam organ spowodował, iż zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja nie została wykonana ani poddana sądowoadministracyjnej kontroli legalności we właściwym czasie.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że wyrokiem z dnia 15 lipca 2009r., sygn.akt III SA/Wa 100/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie tylko uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], ale także orzekł, na podstawie art.152 ppsa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Oznacza to, że do czasu uprawomocnienia się tego wyroku organy podatkowe nie mogą powoływać się na jakiekolwiek skutki prawne ostatecznej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], w razie zaś uzyskania przez ten wyrok przymiotu prawomocności stwierdzenie nieważności tej decyzji nie będzie miało cech rozstrzygnięcia ostatecznego. Przypomnieć zaś należy, że decyzją tą decyzja zaskarżona w sprawie niniejszej i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały uchylone.
W świetle powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.