Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, iż w aktualnym stanie prawnym, jedyną podstawą w oparciu o którą mogły być rozpatrzone wnioski skarżących podatników o umorzenie odsetek za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowił przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.
Decyzje wydane w oparciu o ten przepis, są decyzjami o charakterze uznaniowym.
Tego rodzaju decyzje mogą być przez Naczelny Sąd Administracyjny uchylone w razie stwierdzenia naruszeń przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń w sprawach niniejszych Sąd nie stwierdził.
Wskazać także trzeba, iż niepowodzenia finansowe działalności gospodarczej podatników nie mogą - w ocenie Sądu - skutkować obowiązku umorzenia należności podatkowych.
Należności te stanowią bowiem podstawę dochodów budżetowych państwa oraz częściowo budżetów samorządowych. Gdyby przyjąć odmienne stanowisko, budżet a w konsekwencji całe społeczeństwo, ponosiłoby skutki nierozważnych bądź nieumiejętnych działań podmiotów gospodarczych /zob. także wyrok NSA z dnia 7 stycznia 1994 r. - SA/Lu 51/93/.
W świetle materiałów zgromadzonych w aktach rozpoznawanych spraw brak było - zdaniem Sądu - podstaw do stwierdzenia, iż przekroczone zostały w przedmiotowych sprawach, zakreślone przez prawo, granice uznania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji.