Uzasadnienie
Zaskarżone postanowienie zostało pełnomocnikowi D. K. doręczone w dniu 26 kwietnia 2010 r. (potwierdzenie odbioru na k. 175 akt administracyjnych) wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Termin do wniesienia skargi od przedmiotowego rozstrzygnięcia, upływał więc z dniem 26 maja 2010 r. (środa).
Jak wynika z daty stempla pocztowego (koperta - k. 4 akt sądowych) skarżący nadał skargę w polskim urzędzie pocztowym w dniu 19 maja 2010 r. wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 26 maja 2010 r.
Zgodnie z art. 54 (1 ppsa - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zważając zatem na treść art. 54 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny niezwłocznie przekazał Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR skargę D. K. zgodnie z właściwością.
Przekazanie, zgodnie z datą stempla pocztowego /koperta k.6 akt sądowych/ miało miejsce w dniu 27 maja 2010 r.
W tych okolicznościach i mając na uwadze uregulowania art. 54 (1 i 53 (1 ppsa stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie datą złożenia skargi będzie data jej przekazania do organu właściwego, co - jak wynika z akt - miało miejsce w dniu 27 maja 2010 r. (k. 6 akt sądowych).
Tym samym skoro, jak już wskazano termin do wniesienia skargi upływał z dniem 26 maja 2010 r. to skargę D. K. złożoną na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] Nr [...] dopiero w dniu 27 maja 2010 r. uznać należało za spóźnioną.
Zważyć przy tym należy, że o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona nie wnioskowała.
Z tych też względów działając na podstawie art. 58 (1 pkt 2 i § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.