Uzasadnienie
W dniu 26 sierpnia 2008 r. R. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...]
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 23 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz wskazanie adresów uczestników postępowania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego poświadczenie odbioru, wezwanie skarżący otrzymał w dniu 3 grudnia 2008 r. i w wyznaczonym terminie nie uzupełnił przedmiotowych braków. W dniu 10 grudnia 2008 r. skarżący złożył bowiem pismo procesowe cofające skargę. Ponadto wskazał, iż nie wykonał wezwania w przedmiocie usunięcia braków formalnych z uwagi na cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 46 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania stron, a w razie jego braku adresu do doręczeń. Z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Z akt sprawy wynika, iż w sprawie występują uczestnicy postępowania, którzy brali udział w postępowaniu administracyjnym a żaden z nich wniósł skargi i wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego. Z brzmienia art. 33 § 1 p.p.s.a. wynika, iż uczestnik występuje w postępowaniu na prawach strony, stąd wyżej powołane przepisy stosuje się także do uczestnika. Oznacza to, iż w skardze należy podać adresy zamieszkania uczestników, a także dołączyć odpowiednią ilość odpisów pisma celem doręczenia każdemu uczestnikowi.
Skarżący został wezwany do uzupełnienia omawianych braków formalnych, których w terminie nie usunął składając pismo cofające skargę. Należy w tym miejscu zauważyć, iż cofnięcie skargi o ile jest skuteczne prowadzi do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Taka sytuacja jednak nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest możliwe w przypadku kiedy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających jej rozpoznanie.
Zgodnie z art. 58 (1 pkt 3 p.p.s.a., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu. Dlatego też, mając na względzie dyspozycję w/w przepisu należało orzec jak w sentencji.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt 2 uzasadnione było treścią art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a, który stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.