Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r., w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w związku z wniesieniem pytania prejudycjalnego w sprawie o sygn. II FSK 2130/08.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej przyłączył się do powyższego wniosku.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: "ppsa"/, Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Oznacza to, że zgodny wniosek stron o zawieszenie postępowania jest samoistną przesłanką jego zawieszenia i Sąd wydaje takie postanowienie, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W ocenie Sądu zaistniała sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymienioną w art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., wydanym na rozprawie, Sąd postanowił postępowanie w sprawie zawiesić.
Jednocześnie Sąd uważa za konieczne zwrócenie uwagi na przepisy powołanej wyżej ustawy:
1/ art. 129 ppsa, zgodnie z którym w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania, co oznacza, że inicjatywa w przedmiocie podjęcia postępowania nie należy do Sądu, ale do stron;
2/ art. 130 § 1 ppsa, w myśl którego, Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, które strony winny mieć na uwadze.