Postanowienie WSA w Lublinie z 17 listopada 2010 r., I SA/Lu 545/10

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 17 listopada 2010 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi "A" SA w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (sprawodawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Halina Chitrosz
Referent stażysta Radosław Kot protokolant

Uzasadnienie

Na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r., w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w związku z wniesieniem pytania prejudycjalnego w sprawie o sygn. II FSK 2130/08.

Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej przyłączył się do powyższego wniosku.

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: "ppsa"/, Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Oznacza to, że zgodny wniosek stron o zawieszenie postępowania jest samoistną przesłanką jego zawieszenia i Sąd wydaje takie postanowienie, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.

W ocenie Sądu zaistniała sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymienioną w art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., wydanym na rozprawie, Sąd postanowił postępowanie w sprawie zawiesić.

Jednocześnie Sąd uważa za konieczne zwrócenie uwagi na przepisy powołanej wyżej ustawy:

1/ art. 129 ppsa, zgodnie z którym w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania, co oznacza, że inicjatywa w przedmiocie podjęcia postępowania nie należy do Sądu, ale do stron;

2/ art. 130 § 1 ppsa, w myśl którego, Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, które strony winny mieć na uwadze.