Uzasadnienie
J. K. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (DIAS) z 14 listopada 2023 r. nr 0601-IEE.7192.190.2023.14 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 stycznia 2024 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi (ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza) oraz złożenie odpisu skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca wskazane wezwania została doręczona skarżącej 12 lutego 2024 r. (k. 18 akt sądowych).
W dniu 19 lutego 2024 r. (data nadania - k. 28 akt sądowych) skarżąca skierował do DIAS przesyłkę zawierającą podpisany egzemplarz skargi wraz z odpisami. Przesyłka ta wpłynęła do DIAS 21 lutego 2024 r. (k. 21 akt sądowych).
W dniu 26 lutego 2024 r. powyższa przesyłka została przekazana przez DIAS do tutejszego sądu jako organu właściwego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarga pod względem formalnym powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Są nimi m.in. podpisanie skargi oraz złożenie jej odpisów dla doręczenia ich stronom (art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 P.p.s.a.).
Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi po rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Zastrzec jednak należy, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują dokonywania związanych z tym czynności za pośrednictwem organu którego decyzję lub postanowienie zaskarżono (w niniejszej sprawie tryb działania za pośrednictwem DIAS dotyczył jedynie wniesienia skargi, co wynika z art. 54 § 1 P.p.s.a.).
W przypadku jednak złożenia przez stronę pisma stanowiącego uzupełnienie braków formalnych/fiskalnych skargi w organie administracji publicznej, miarodajna dla oceny zachowania określonego w wezwaniu terminu będzie data przesłania przez organ tego pisma do Sądu (względnie jego przekazania – złożenia bezpośrednio w siedzibie Sądu). Oznacza to, że uzupełnienie w podany sposób braków skargi mogłoby być uznane za skuteczne, jeżeli w terminie do ich usunięcia – liczonym od daty doręczenia wezwania – doszłoby do wysłania lub przekazania otrzymanej przez organ przesyłki do Sądu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej 12 lutego 2024 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie, co do sposobu wykonania wezwania. Termin do usunięcia braków formalnych upływał zatem skarżącej 19 lutego 2024 r.
W zakreślonym terminie, bo 19 lutego 2024 r. skarżąca uzupełniła braki formalne skargi z tym, że przesyłkę zawierająca wykonanie wezwania skierowała nie do Sądu lecz do DIAS, który otrzymał ją 21 lutego 2024 r. (zatem już po terminie). Korespondencja ta następnie została przekazana przez DIAS do Sądu 26 lutego 2024 r.
Oznacza to, że do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło nie 19 lutego 2024 r., lecz 26 lutego 2024 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżąca mimo wezwania Sądu nie uzupełniła braków skargi o które była wzywana we wskazanym przez Sąd ustawowym terminie 7 dni, co wynikło z błędnego skierowania przez nią pisma na adres organu, zamiast na adres Sądu.
Mając to na względzie, skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
O zwrocie wpisu od skargi orzeczono z kolei stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.