Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Hurtowo-Usługowego "A" s.c. A. M., H. M. w Ś. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za: marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień i grudzień 2004 r., określającej kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za: styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2004 r. oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za: styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2004 r. uchylił decyzję organu I instancji w części określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. w kwocie 6.369 zł i określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. w kwocie 6.365 zł i w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Z zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wynika, że podstawę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego stanowił przepis art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Podnieść również należy, iż o dopuszczalności ustalenia podatnikowi podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego za okresy rozliczeniowe sprzed dnia 1 maja 2004 r. na podstawie przepisu art. 109 ust. 4 i 6 w związku z ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 12 września 2005 r. w sprawie sygn. akt I FPS 2/05.
Sąd zważył, co następuje.
W sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia ma fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., w sprawie sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie przepisu art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem prejudycjalnym w zakresie odnoszącym się do wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego, a mianowicie:
- 1) Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit.a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej ?
- 2) Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
- 3) Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)?
We wskazanym kontekście stanu sprawy stwierdzić należy, iż na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma bezpośredni wpływ postępowanie przez Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości zainicjowane wskazanym pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Okoliczności stanu sprawy, w konfrontacji z przywołanymi przepisami świadczą o wystąpieniu zagadnienia wstępnego, w rozumieniu przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uzasadniają, według Sądu, potrzebę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez ETS na postawione pytanie prejudycjalne.
Zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, musi być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje więc w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., w sprawie sygn. akt I FSK 845/05).
Według Sądu, prowadzi to do wniosku, że postępowanie w sprawie należy zawiesić do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, z którym w sprawie sygn. akt I FSK 1062/06 wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.