Uzasadnienie
W dniu 30 lipca 2009 r. S. S. wniósł do tutejszego sądu skargę wskazując w jej treści, iż skarży decyzje organu pierwszej instancji - Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o nr [...] oraz nr[...].
Wskutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2009 r., po uprzednim rozdzieleniu skarg, skarżący został wezwany do jednoznacznego wyjaśnienia czy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nr [...] (wydana przez organ I instancji), której oznaczenie podano w skardze, czy też utrzymująca ją w mocy decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] nr [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący został pouczony, że w razie braku odpowiedzi Sąd przyjmie, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja nr [...] tj. decyzja organu I instancji.
Wezwanie zostało stronie doręczone w dniu 8 września 2009 r. Termin do złożenia wyjaśnień upłynął bezskutecznie w dniu 15 września 2009 r.
W związku z powyższym sąd uznał, iż przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tyko do jednej instancji. Z kolei z § 2 wyżej cyt. przepisu wynika, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Z akt sprawy wynika, iż S.S. skorzystał z prawa zaskarżenia decyzji pierwszoinstancyjnej i wniósł odwołanie od decyzji nr [...] do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, które wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 10 czerwca 2009 r.
Organ odwoławczy wydając decyzję pouczył stronę o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (k. 59 akt administracyjnych). Z pouczenia wyraźnie wynika, iż skarga może dotyczyć decyzji Dyrektora wydanej po rozpoznaniu sprawy wskutek wniesionego odwołania. Należy podkreślić, iż brak jest przepisów pozwalających na dwukrotne zaskarżenie decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, raz do organu wyższego stopnia, a drugi raz do właściwego sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to możliwość zaskarżania jedynie decyzji ostatecznych, a takiego przymiotu nie posiada decyzja organu pierwszej instancji, chyba że minął termin do wniesienia odwołania lub odwołanie nie przysługiwało na mocy przepisów szczególnych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
W konsekwencji, skargę jako wniesioną na decyzję organu pierwszej instancji należało uznać za niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym orzeczono jak na wstępie.