Uzasadnienie
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na niewykonanie wyroku tego sądu z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie I SA/Lu 798/16. Jednocześnie wniósł o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 §1 i §6 w zw. z art. 286 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 – dalej: "P.p.s.a.")
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że jest ona niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 – w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r. – w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Jedynym przypadkiem, w którym złożenie takiej skargi jest dopuszczalne w świetle art. 154 § 1 P.p.s.a. jest niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 160/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Tymczasem wyrok, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi dotyczy kontroli legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Wyrokiem tym tutejszy Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, zasądzając od organu koszty.
W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżone do WSA w Lublinie postanowienie, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.