Uzasadnienie
Pismem z 12 sierpnia 2024 roku J. W. (dalej "skarżący") złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 8 lipca 2024 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 17 września 2024 roku skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie swojego numeru PESEL, podpisanie skargi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu 26 września 2024 roku, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k.13) – wezwanie odebrała B. W. – dorosły domownik. W wyznaczonym terminie, który upływał 3 października 2024 roku, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
W dniu 4 października 2024 roku (data stempla pocztowego) skarżący złożył podpisaną skargę w którym wskazał swój numer PESEL oraz wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w przepisie art. 57 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto skarga powinna zawierać podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.)
Dodatkowo zgodnie art. 215 § 1 wskazanej ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania numeru PESEL i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 26 września 2024 r. W tej sytuacji 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 3 października 2024 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżący powyższych braków formalnych skargi nie uzupełnił.
Jak stanowi art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Skarżący oddał pismo będące wykonaniem wezwania sądu w polskiej placówce pocztowej operatora dopiero 4 października 2024 roku (k.17), zatem z uchybieniem powyższego terminu.
W tej sytuacji nie można uznać, że skarżący skutecznie uzupełnił braki formalne skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie czyni koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia