Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 216 § 1 oraz art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), stwierdził, że odwołanie [...] Sp. z o.o. w L. złożone w dniu 4 lipca 2005 r. od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że decyzja organu I instancji zmieniająca rozliczenie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. oraz ustalająca dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku za styczeń, czerwiec, lipiec, sierpień i październik 2003 r. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości i terminie wniesienia środka odwoławczego. Decyzja ta, zgodnie z potwierdzeniem odbioru, została doręczona stronie 17 czerwca 2005 r. W związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 1 lipca 2005 r., natomiast odwołanie zostało nadane listem poleconym w dniu 4 lipca 2005 r. Strona w terminie wskazanym w art. 162 Ordynacji podatkowej nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu. Konsekwencją uchybienia ustawowego terminu do wniesienia odwołania jest jego bezskuteczność.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca Spółka wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia z uwagi na naruszenie art. 151 i 144 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi wywodzi, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona na adres [...] Sp. z o.o., ale do innego budynku niż siedziba jej zarządu, a mianowicie do budynku działu sprzedaży. Ponadto decyzja ta została doręczona innemu przedsiębiorcy – P. B., który jedynie świadczy na rzecz Spółki usługi i nie jest osobą uprawnioną do odbierania korespondencji.
Ponadto w sprawie naruszony został art. 144 Ordynacji podatkowej, bowiem pismo (decyzja) została doręczona Spółce przez nieuprawnioną osobę.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosi o jej oddalenie. Podnosi, iż strona nie kwestionuje, że pismo doręczone zostało na adres Spółki. Doręczenie nastąpiło za pośrednictwem poczty za pokwitowaniem w miejscu prowadzenia działalności Spółki. Osoba znajdująca się pod właściwym adresem dla doręczeń wyraziła zgodę na odbiór korespondencji, przedstawiając się tym samym jako osoba upoważniona do jej odbioru. Swoje upoważnienie osoba ta potwierdziła dodatkowo podpisem i pieczęcią Spółki z oznaczeniem jej firmy i właściwego adresu.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Poza sporem jest, że strona skarżąca otrzymała decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...], zmieniającą rozliczenie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku za styczeń, czerwiec, lipiec, sierpień i październik w dniu 17 czerwca 2005 r., zaś odwołanie od tej decyzji złożone zostało za pośrednictwem poczty w dniu 4 lipca 2005 r., a więc po terminie określonym w art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).
Skarżąca Spółka nie neguje, iż w/w decyzja doręczona została w miejscu prowadzenia działalności (dział handlowy).
Jak wynika z akt sprawy pismo odebrała i pokwitowała osoba wykonująca czynności na rzecz Spółki i w jej lokalu na podstawie umowy "kontraktu". Z treści kontraktu wynika, iż jest to osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, wykonująca "kompleksową obsługę handlową" tj. obsługę klientów – na rzecz Spółki.
Odbiór pisma potwierdzony został datą, podpisem oraz pieczęcią Spółki z oznaczeniem jej firmy i właściwego adresu.
Ponadto odbiór pisma poświadczony został datownikiem i pieczątką "sekretarka" oraz nieczytelnym podpisem. Zauważyć też należy, iż w toku postępowania podatkowego, co wynika z akt sprawy (k. 297, 299) pisma doręczane były w analogicznym trybie do działu handlowego, a następnie opatrywane pieczątką "sekretarka".
W powyższym stanie faktycznym nie znajduje uzasadnienia zarzut skargi, iż pismo doręczone zostało z naruszeniem art. 151 i 144 ustawy Ordynacja podatkowa.
Gdyby jednak nawet podzielić stanowisko strony skarżącej, iż osoba wykonująca czynności na rzecz Spółki w jej lokalu i dysponująca pieczątką firmy nie może być uznana za "upoważnioną" do odbioru korespondencji, to w stanie faktycznym sprawy należałoby uznać, iż ewentualna "wadliwość" doręczenia pisma została konwalidowana przez fakt przekazania – co nie jest kwestionowane – korespondencji w tym samym dniu osobie prawnie uprawnionej do jej odbioru.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.