Uzasadnienie
Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Wezwany do wskazania okoliczności, które mają uprawdopodobnić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący podatnik argumentował, że trudna sytuacja ekonomiczna i brak w chwili obecnej pobytu na usługi transportowe spowodowały obniżenie przychodu, który kształtuje się na poziomie minimalnym. Prowadzona działalność gospodarcza wymaga ponoszenia stałych kosztów. Podatnik nie ma płynności finansowej. W tej sytuacji skarżący podatnik nie ma możliwości choćby ratalnej zapłaty należności wynikającej z ostatecznej decyzji organu podatkowego. Konieczność zapłaty tej należności może być powodem zwolnienia pracownika. Ewentualność wszczęcia postępowania egzekucyjnego oznaczać będzie konieczność poniesienia kosztów tego postępowania, wpłynie negatywnie na wizerunek firmy, jej funkcjonowanie, relacje z kontrahentami.
Egzekucyjne zajęcie rachunku bankowego będzie miało negatywny wpływ na wypracowane od lat relacje skarżącego podatnika z instytucjami finansowymi. Brak zapłaty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącego podatnika zagrożenie odpowiedzialnością karną. W sytuacji kiedy wykonanie decyzji skutkuje zakończeniem prowadzonej działalności, w konsekwencji pozbawi skarżącego podatnika jedynego źródła zarobkowania, są spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący podatnik wskazał na stanowisko prawne wyrażone w uchwale w sprawie I GPS 1/07 i za tym stanowiskiem prawnym argumentował, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie wykonania orzeczenia sądowego. Wyeliminowanie mocą orzeczenia sądowego z obrotu prawnego wadliwej decyzji, która wywołała trudne do odwrócenia skutki albo wyrządziła jej adresatowi znaczną szkodę, czyniłoby sądową kontrolę legalności iluzoryczną. Straty wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, wyeliminowanej z obrotu prawnego orzeczeniem sądowym, nie zawsze będą mogły być zrekompensowane. Pozbawienie skarżącego niektórych uprawnień nie da się nigdy zrekompensować z powodu braku odszkodowania niwelującego wszelkie następstwa wykonania decyzji, która nie odpowiadała prawu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zobowiązuje Wojewódzki Sąd Administracyjny do rozpatrzenia tego wniosku i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- ustawa p.p.s.a /.
Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. pozwala na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wystąpienie tych przesłanek w okolicznościach konkretnej sprawy skarżący podatnik ma obowiązek uprawdopodobnić.
Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która jest decyzją nadającą się do wykonania i podlegającą wykonaniu w świetle zasady wyrażonej w art. 224 § 1 / obecnie art. 239e / ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /.
W okolicznościach tej sprawy argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi uprawdopodobnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia skarżącego podatnika o obniżeniu przychodu do poziomu, który określa minimalnym czy o braku płynności finansowej, same nie stanowią uprawdopodobnienia okoliczności, że wykonanie zaskarżonej decyzji jest równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu podatnikowi znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w jego sytuacji majątkowej czy niemajątkowej.
Skarżący podatnik tych swoich twierdzeń nie poparł skonkretyzowaniem finansowych rezultatów prowadzonej działalności gospodarczej, jej skali, posiadanego majątku. Ten brak wyklucza stwierdzenie, że zapłata należności wynikającej z zaskarżonej decyzji oznacza dla skarżącego podatnika niebezpieczeństwo poniesienia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ten brak wyklucza stwierdzenie, że konieczność wykonania zaskarżonej decyzji przez skarżącego podatnika powoduje konieczność redukcji zatrudnienia, ograniczenia działalności gospodarczej, tym bardziej jej zaprzestania i utraty źródła dochodu. W tych okolicznościach twierdzenia skarżącego podatnika o ewentualności wszczęcia egzekucji oraz o grożącej mu odpowiedzialności karnej nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Kiedy argumentacja skarżącego podatnika nie stanowi uprawdopodobnienia, że jego sytuacja życiowa, majątkowa nie pozwala na dobrowolną zapłatę należności wynikającej z zaskarżonej decyzji bez narażenia na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czy znacznej szkody, to ewentualność wszczęcia egzekucji czy zagrożenie odpowiedzialnością karną, nie wyczerpują ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.
Odnosząc się do rozważań prawnych zawartych w uzasadnieniu uchwały w sprawie I GPS 1/07, to wbrew argumentacji skarżącego podatnika, rozważania prawne zawarte w uzasadnieniu powołanej uchwały nie stanowią uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w tych konkretnych okolicznościach niniejszej sprawy, w których skarżący podatnik nie uprawdopodobnił obiektywnie istniejącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentacja skarżącego podatnika nie stanowi uprawdopodobnienia, że takich następstw wykonania zaskarżonej decyzji można się spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad, trybu wykonania zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego w przedmiocie kontroli jej legalności.
Powyższe uzasadnia stanowisko, że skarżący podatnik, pomimo wezwania, nie uprawdopodobnił by wykonanie zaskarżonej decyzji, jakkolwiek niewątpliwie związane z uciążliwościami dla podmiotu zobowiązanego, miało spowodować znaczną szkodę / majątkową bądź niemajątkową /, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego / wyegzekwowanego / świadczenia; by miało spowodować trudne do odwrócenia skutki bez możliwości przywrócenia stanu pierwotnego, w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.
Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.