Uzasadnienie
Kwestią sporną w sprawie nin. jest zagadnienie czy zadania własne gminy, zlecane do wykonania jednostce organizacyjnej gminy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz kto w takiej sytuacji jest podatnikiem.
W sprawie I FSK 1725/14 sformułowane zostało zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?
Z kolei w sprawie I FSK 311/12 wystosowano pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy.
Niewątpliwie zatem przyszłe rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, jak i odpowiedź na pytanie prejudycjalne, będą miały znaczenie dla wyniku analizowanej sprawy, a ściślej dla prawidłowego rozpoznania podatnika podatku od towarów i usług w opisanym stanie faktycznym. Wobec tego, zdaniem sądu, rezultat sądowej kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej zależy od przyszłych rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zaistniała sytuacja, w ocenie sądu, realizuje przesłankę zawieszenia postępowania sądowego, zawartą w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. – p.p.s.a.).
Z tych względów na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego i uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne, o których wyżej.