Uzasadnienie
W wyroku wydanym w dniu 24 sierpnia 2012r. w sprawie I SA/Lu 574/12 (k-42 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, że przedmiotem rozpoznania była sprawa ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o numerze [...], w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Z akt sprawy w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości wynika jednak, że postanowienie, które zaskarżone zostało skargą wszczynająca postępowanie w sprawie, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej dnia [...], nosi oznaczenie numerem [...]. Mocą tak właśnie oznaczonego postanowienia utrzymane zostało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2012r., nr [...], uznające za nieuzasadnione zarzuty A. P. na prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]i nr [...], wystawionych przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego.
Wobec powyższego, za oczywistą omyłkę uznać należy numer zaskarżonego postanowienia wskazany zarówno w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę (w obu pismach podano [...]), a także powielenie tego samego błędu w sentencji wyroku, o którym mowa na wstępie.
Dla porządku dodać należy, że w uzasadnieniu wyroku numer zaskarżonego postanowienia przywołany został prawidłowo.
Biorąc pod uwagę powyższe, a także treść art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, należało orzec jak na wstępie.