Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek A. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku z trudną sytuacją materialną i zdrowotną.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że jedynym źródłem jej utrzymania jest dywidenda z tytułu posiadanych akcji w wysokości [...],33 zł miesięcznie oraz zasiłek celowy na zakup żywności w kwocie 150 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 55 m² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,90 ha fizycznych. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, iż jest przewlekle chora na cukrzycę typu 2, co wymaga przestrzegania ścisłej oraz kosztownej diety. Na miesięczne koszty utrzymania skarżącej składa się opłata za czynsz (369,18 zł), energię elektryczną (65,90 zł), gaz (100 zł), leki (43 zł) oraz bilety MPK (20 zł) i telefon (10 zł).
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącej należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Strona utrzymuje się bowiem jedynie z otrzymywanej dywidendy z tytułu posiadanych akcji pracowniczych w wysokości [...],33 zł miesięcznie. Tak niewielki dochód zmusza skarżącą do korzystania z pomocy opieki społecznej. Należy również dodać, że cały miesięczny dochód strony jest przeznaczany na zaspokajanie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Nadto jak wynika z akt sprawy skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, wymagającą opieki medycznej i przyjmowania lekarstw.
Marginalnie warto zwrócić uwagę, że sytuacja materialna skarżącej była wielokrotnie oceniana przez tutejszy Sąd, w zakresie innych spraw, w których również ubiegała się o przyznanie prawa pomocy, gdzie złożone przez nią wnioski także zostały uwzględnione (vide między innymi postanowienia: z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 28/14, z dnia 3 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1257/13 i z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 1251/13).
Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, że wnioskująca spełniła przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji.