Uzasadnienie
Wnosząc skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [..], nr [..], którym utrzymane zostało w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające umorzenia kosztów egzekucyjnych, skarżący M. D. wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku powołał się na okoliczność, że od 1.04.2013r. nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu wynajmu i umowy zlecenia, jest osobą chorą i często przebywa na zwolnieniach lekarskich, nie stać go na podstawowe leki, nie może "związać końca z końcem", a spełnienie zobowiązania pozbawi go jakichkolwiek środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje:
Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak, jak wynika z § 3 powołanego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Stosownie do przywołanego przepisu, konieczną przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest istnienie niebezpieczeństwa, że wykonanie tego aktu lub czynności doprowadzi (może doprowadzić) do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sytuacja taka, co oczywiste, może mieć miejsce tylko, gdy zaskarżony akt lub czynność podlega wykonaniu lub co najmniej wywołuje skutki kształtujące prawa lub obowiązki skarżącego.
Zaskarżone w sprawie niniejszej rozstrzygnięcie o odmowie umorzenia kosztów egzekucyjnych z istoty swej nie podlega wykonaniu, nie przyznaje skarżącemu praw ani nie nakłada na niego obowiązków. Nie zachodzi zatem przewidziana w art.61 § 3 powołanej ustawy przesłanka niezbędna do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.