Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenia i doręczenie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie niniejszej złożyła, na urzędowym formularzu PPPr, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 11 stycznia 2011 r.
We wniosku wskazała, iż jest w trudnej sytuacji finansowej. Stan konta na posiadanych (zajętych) rachunkach bankowych wynosi zero, ostatni rok obrotowy zamknęła stratą w wysokości 102.673,91 zł. Jej kapitał zakładowy to 50.000 zł, a wartość posiadanych środków trwałych to 36.900 zł.
Uzasadniała, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego i zajęcie rachunków bankowych uniemożliwia jej prowadzenie produkcji w normalnych warunkach i pozbawia możliwości uruchomienia produkcji nowych wyrobów, która minimalizowałaby skutki utraconych przychodów z produkcji dla głównego odbiorcy – B., która została zlikwidowana w 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa") prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ppsa).
Osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznanie w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 ppsa).
W ocenie Sądu sytuacja finansowa skarżącej Spółki w likwidacji nie pozwala na uznanie, iż posiada ona dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wysoka strata i zerowy stan kont na rachunkach bankowych świadczą o tym, iż strona skarżąca nie posiada żadnych wolnych środków finansowych pozwalających na finansowanie postępowania przed tutejszym Sądem.
W świetle powyższych okoliczności, działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ppsa należało orzec jak na wstępie.