Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia 12 grudnia 2005 r. skarżący A. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.-9 akt sądowych), wezwanie zostało doręczone A. B. w sposób prawidłowy i odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 21 grudnia 2005 r.
W dniu 5 stycznia 2006 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie mu terminu do uiszczenia wpisu. Do wniosku o przywrócenie terminu A. B. załączył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF.
Postanowieniem z dnia [...] r. (k.-13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił A. B. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Od powyższego postanowienia żadna ze stron postępowania nie składała przysługującego jej środka odwoławczego, wobec czego stało się ono prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wskazano na wstępie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało skarżącemu w dniu 21 grudnia 2005 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 28 grudnia 2005 r. i, jak wynika z akt sprawy, do tego dnia skarga nie została opłacona, a termin wyznaczony skarżącemu do dokonania czynności opłacenia wpisu nie został mu przywrócony.
W tej sytuacji na podstawie art.220 (3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.