Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, S. z siedzibą w N. S., zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na wysokość kwoty podatku VAT określonej decyzją oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody poprzez uniemożliwienie jej regulowania innych należnych zobowiązań i prowadzenie działalności gospodarczej. Strona powoływała się też na niezasadność decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r poz. 1302 ze zm. – dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. post. NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. I OZ 1236/14, system informacji prawnej LEX)
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego - zob. np. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 - SIP Lex.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez stronę, że jej wykonanie stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem wniosek złożony w niniejszej sprawie nie zawiera w tym zakresie uzasadnienia, jest ogólnikowy, lakoniczny. Strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa: nie wynika z niego w żaden sposób, jaka jest kondycja finansowa Spółki, na ile przymusowe uregulowanie zobowiązania wpłynie na płynność finansową i dalsze prowadzenie działalności. Zdaniem Sądu stwierdzenie we wniosku, że wykonanie decyzji doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej i uniemożliwi prowadzenia działalności gospodarczej, bez przedłożenia jakichkolwiek dokumentów to potwierdzających, nie uzasadnia jeszcze wstrzymania jej wykonania. W orzecznictwie jednolity jest bowiem pogląd, iż wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, nie wskazała na żadne konkretne okoliczności dotyczące jej sytuacji finansowo-majątkowej.
Mając do czynienia z tak sformułowanym wnioskiem nie można przyjąć, że zostały w sprawie spełnione przesłanki przewidziane art. 61 § 3 Ppsa, uzasadniające zastosowanie wobec strony instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.