Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] oraz postanowienie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Placówka Terenowa w Ł. z dnia [...] oraz, w punkcie II, nakazał ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Skarbu Państwa kwotę [...] złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący byli zwolnieni.
W dniu 16 maja 2008 r. do Sądu wpłynęło zażalenie organu podatkowego, datowane na dzień 15 maja 2008 r., w zakresie postanowienia WSA zawartego w przytoczonym wyżej pkt II wyroku. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 223 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zdaniem organu podatkowego Sąd w swoim rozstrzygnięciu nie uwzględnił faktu, że w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego skarżącym zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym – poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych, w związku z tym nie można przyjąć że to na organie spoczywał obowiązek zwrotu nie poniesionych przez skarżacych kosztów. W uzasadnieniu zażalenia organ powołał się na postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 107/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przepis art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Mając powyższe na względzie oraz podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone między innymi w postanowieniu z dnia 14 marca 2008 r., sygn. II FZ 77/08, w którym wyraził on pogląd, że skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, to nie ma podstaw do przyjęcia, iż na organie spoczywa obowiązek zwrotu nie poniesionych przez stronę kosztów – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej jako oczywiście uzasadnione.
Z tych względów, na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.