Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy strona podniosła, że aktualnie nie prowadzi działalności gospodarczej, a uprawnienia do pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych straciła z końcem czerwca bieżącego roku. Podniosła, iż jest w [...] i ze względów zdrowotnych nie może podjąć pracy. W dalszej części wniosku strona wykazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką w wieku szkolnym, na które otrzymuje alimenty w kwocie [...] zł, ponadto w utrzymaniu wspomaga ją matka. Podała, iż nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada majątku w postaci nieruchomości, ani jakichkolwiek zasobów finansowych (oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 (1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie referendarza wykazana przez stronę skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy jej sytuacja materialna i rodzinna daje podstawy do uznania, że zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona nie posiadając żadnego majątku, nie mogąc obecnie podjąć pracy ze względów zdrowotnych, utrzymując siebie i córkę jedynie z alimentów w niewielkiej wysokości i pomocy rodziny, nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów związanych z toczącym się postępowaniem sądowym.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.