Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 17 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 633/22

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (organ):

1. - uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta L. (organ I instancji) z 20 maja 2022 r., zobowiązującą R. N. do zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 84.975,67 zł z odsetkami jak dla zaległości podatkowych;
2. - zobowiązało R. N. do zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 24.682,80 zł z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania dotacji.

W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że R. N. w okresie objętym postępowaniem (organ nie sprecyzował roku objętego sporną dotacją) otrzymała dotację w łącznej kwocie 1.599.887,23 zł na rzecz prowadzenia przedszkoli: S., S. 2 i S. 3 (przedszkola).

Organ nawiązał do:

1. - art. 60 pkt 1, art. 126, art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych (Dz.U.2016.1870 ze zm. w brzmieniu dla 2017 r. - u.f.p.);
2. - art. 5 ust. 7, art. 90 ust. 3, ust. 3d ustawy o systemie oświaty (Dz.U.2016.1943 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w 2017 r. - u.s.o.).

Na gruncie powyższego stanu prawnego motywował, że stanowisko organu I instancji należało skorygować.

Organ bowiem - w przeciwieństwie do organu I instancji - przyjął, że R. N. prawidłowo sfinansowała z dotacji:

1. - nabycie usług księgowych (3.750 zł);
2. - ekwiwalent wypłacony pracownikowi przedszkola za niewykorzystany urlop w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z 31 sierpnia 2017 r. (5.613,68 zł);
3. - zakup i wypożyczenie strojów regionalnych dla dzieci (16.421,14 zł);
4. - koszt audycji muzycznych, zajęć tanecznych, umuzykalnienia z rytmiką, zajęć umuzykalniających metodą Kodaly'a, koncertów edukacyjnych (34.508,05 zł).

Natomiast organ zgodził się z organem I instancji co do tego, że R. N. wykorzystała dotację oświatową niezgodnie z przeznaczeniem w przypadku wydatków na:

1. - przewóz dzieci (8.316 zł);
2. - zakup biletów komunikacji miejskiej w Lublinie (492,80 zł);
3. - zajęcia z dogoterapii (2.100 zł, 1.660 zł);
4. - warsztaty artystyczne (325 zł, 325 zł);
5. - usługi teatralne (200 zł, 200 zł);
6. - prezentację spektaklu "[...] (220 zł);
7. - usługi teatralne "[...]" (230 zł);
8. - zajęcia z tenisa ziemnego (2.950 zł, 2.950 zł);
9. - spektakle teatralne (280 zł, 280 zł, 220 zł,220 zł);
10. - bajkę sceniczną (440 zł);
11. - ścieżkę edukacyjną (459 zł);
12. - prezentację spektaklu "[...]" (220 zł, 220 zł);
13. - program autorski (260 zł, 260 zł);
14. - pokaz chemiczny (200 zł);
15. - wycieczkę do [...] (40 zł);
16. - przedstawienia teatralne (180 zł, 200 zł);
17. - bajkę sceniczną "[...]" (220 zł);
18. - muzykoterapię dzieci z dysfunkcjami (169 zł);
19. - usługę przewodnicką (120 zł);
20. - bilety do teatru (220 zł);
21. - wizytę w klubie jeździeckim (150 zł);
22. - wycieczkę do TVP (260 zł);
23. - bilety do "Ogrodu Botanicznego" (96 zł).

W sumie organ zakwestionował przeznaczenie dotacji oświatowej przez R. N. w wysokości 24.682,80 zł.

Organ odnotował, że według statutów przedszkoli ich działalność była finansowana w analizowanym czasie przez rodziców w formie stałych opłat za pobyt dziecka w przedszkolu oraz dotacjami z Urzędu Miasta. Przedszkola pokrywały koszty zajęć szczegółowo wymienionych w § 2 pkt 10 statutów.

Zdaniem organu, organizacja dla dzieci szeregu zajęć, między innymi: tenisa ziemnego, dogoterapii, koncertów edukacyjnych, bajek scenicznych, spektakli teatralnych, pokazów chemicznych, nie oznacza, że mają one być finansowane środkami publicznymi. Przedszkola miały możliwość oraz powinny były organizować powyższe zajęcia z opłat stałych wnoszonych przez rodziców, nie z dotacji. Rodzice podjęli decyzję o skorzystaniu z bogatej, rozszerzonej oferty przedszkola w porównaniu z innymi placówkami. Omawiane zajęcia na pewno rozwijają zdolności dzieci, ale stanowią jedynie "(...) wartość dodaną przedstawionej oferty placówek przedszkolnych prowadzonych przez stronę. Możliwość nieodpłatnego korzystania z powyższych zajęć przez uczęszczające do przedszkola dzieci należy odebrać jako forma wyróżnienia się na rynku podmiotów sprawujących opiekę przedszkolną. Jest to forma przyciągnięcia klienta (rodzica dziecka uczęszczającego do przedszkola) poprzez zaoferowanie mu nie tylko odpowiednio wysokiej jakości zajęć, ale także większej liczby zróżnicowanych tematycznie zajęć w ramach podobnie kształtującej się ceny na rynku usług przedszkolnych.

Jest to swoistego rodzaju gra rynkowa. Podnieść ponadto należy, że realizacja powyższych zajęć nie jest ściśle związana z muzycznym profilem przedszkoli. Stąd też finansowanie powyższych wydatków z dotacji oświatowej, w ocenie Kolegium, nie jest zgodne z treścią art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, gdyż nie będzie mieściło się pojęciu wydatków bieżących, którymi stosownie do art. 124 ust. 3 ustawy o finansach publicznych są miedzy innymi wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek i realizacją ich statutowych zadań. (...)"

W przekonaniu organu, ewentualna możliwość finasowania z dotacji zajęć dodatkowych istniałaby w sytuacji, gdy placówka nie otrzymywałaby innych środków niż środki pochodzące z dotacji.

Ponadto organ zauważył, że w orzecznictwie przyjmuje się, że nie podlegają finansowaniu z dotacji wydatki związane z zapłatą honorarium za występy artystyczne czy podobne zdarzenia organizowane dla dzieci, gdyż finansowanie takie dotyczy tak zwanych "atrakcji", które z zasady są odpłatne i oparte na zasadzie dobrowolności związanej z koniecznością wniesienia opłaty.

Podobnie należy ocenić wydatki na zakup biletów MPK, opłaty za przewóz dzieci związane z organizacją wycieczek, spektakli, pokazów popularnonaukowych.

Organ tłumaczył, że w oświatowych placówkach publicznych ta sfera aktywności jest finansowana przez rodziców, nie z dotacji. Uwzględnienie zatem powyższych wydatków w ramach dotacji oświatowych dla placówek niepublicznych doprowadziłoby do ich bezpodstawnego uprzywilejowania w porównaniu z placówkami publicznymi, co byłoby niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa (organ powołał się na orzeczenia w sprawach sygn.: VIII SA/Wa 65/20, I SA/Rz 133/18, I SA/Łd 822/21, I SA/Kr 235/18).

R. N. (skarżąca) złożyła skargę na powyższą decyzję organu w zakresie określenia obowiązku zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 24.682,80 zł z odsetkami na rzecz organu I instancji.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2022.2000 ze zm. - K.p.a.) przez niepełną, nierzetelną i dowolną ocenę dowodów, bowiem z materiału dowodowego wynika, że zakwestionowana przez organ część dotacji oświatowej została przeznaczona na zadania określone w art. 5 ust. 7, art 90 ust. 3d u.s.o. oraz w art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe (Dz.U.2017.59 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w 2017 r. - u.p.o.);
2. - art. 90 ust. 3d u.s.o. z powodu zawężającej wykładni tego przepisu;
3. - art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. ze względu na niewłaściwe zastosowanie, skoro sporna dotacja oświatowa została wydatkowana zgodnie z ustawowym przeznaczeniem.

W następstwie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu w zaskarżonej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

U podstaw formułowanych zarzutów i wniosków skarżąca zasadniczo powieliła treść zarzutów. Konsekwentnie akcentowała, że wszystkie wydatki, składające się na kwotę 24.682,80 zł, były związane z działalnością przedszkoli, służyły rozwojowi i edukacji dzieci. Podkreśliła przy tym, że nie prowadzi "gry rynkowej", ale w swojej działalności kieruje się dobrem dzieci.

Zdaniem skarżącej, organ pominął ustawowe cele dotacji oświatowych. Natomiast posłużył się dowolnymi kryteriami przy analizie przeznaczenia dotacji oświatowej przez skarżącą, w sposób nieuprawniony dzieląc zajęcia organizowane przez przedszkola:

1. - na podstawowe i dodatkowe;
2. - na takie, które były atrakcjami i które nie były atrakcjami.

Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja organu nie jest zgodna z prawem.

Spór skarżącej z organem koncentrował się na przeznaczeniu przez skarżącą dotacji oświatowej w wysokości 24.682,80 zł uzyskanej na rzecz prowadzenia niepublicznych przedszkoli.

Z uzasadnienia kontrolowanej decyzji należy wnosić, że sporna dotacja dotyczy 2017 r.

W myśl art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

W art. 252 ust. 5 u.f.p. ustawodawca przyjął, że zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Zgodnie zaś z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.

Następnie według art. 90 ust. 3d u.s.o. omawiane dotacje oświatowe są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań między innymi przedszkola niepublicznego. W takim przypadku dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1. 1) pokrycie wydatków bieżących przedszkoli, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności przedszkola, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, jeżeli pełni funkcję dyrektora przedszkola albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe
2. - z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego;
3. 2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, obejmujących:
4. a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w przedszkolach, c) sprzęt sportowy i rekreacyjny, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości, w momencie oddania do używania.

Dla ścisłości wymaga odnotowania, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 sierpnia 2017 r. w art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. b u.s.o. ustawodawca mówił o zadaniach organu prowadzącego w rozumieniu art. 5 ust. 7.

Według zaś art. 5 ust. 7 u.s.o. organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

1)zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

1a) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;

1. 2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;
2. 3) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy o rachunkowości (Dz.U.2016.1047), i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;
3. 4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;
4. 5) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki.

Natomiast od 1 września 2017 r. ustawodawca w art. 1 u.p.o. stanowi, że system oświaty zapewnia w szczególności:

1. - realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju (art. 1 pkt 1 u.p.o.);
2. - wychowanie rozumiane jako wspieranie dziecka w rozwoju ku pełnej dojrzałości w sferze fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej, duchowej i społecznej, wzmacniane i uzupełniane przez działania z zakresu profilaktyki problemów dzieci i młodzieży (art. 1 pkt 3 u.p.o.);
3. - możliwość zakładania i prowadzenia szkół i placówek przez różne podmioty (art. 1 pkt 4 u.p.o.);
4. - dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych uczniów, a także możliwość korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej i specjalnych form pracy dydaktycznej (art. 1 pkt 5 u.p.o.);
5. - możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół przez dzieci i młodzież niepełnosprawną, niedostosowaną społecznie i zagrożoną niedostosowaniem społecznym, zgodnie z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz predyspozycjami (art. 1 pkt 6 u.p.o.);
6. - opiekę nad uczniami niepełnosprawnymi przez umożliwianie realizowania zindywidualizowanego procesu kształcenia, form i programów nauczania oraz zajęć rewalidacyjnych (art. 1 pkt 7 u.p.o.);
7. - upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży wiedzy i umiejętności niezbędnych do aktywnego uczestnictwa w kulturze i sztuce narodowej i światowej (art. 1 pkt 13 u.p.o.);
8. - upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży wiedzy o zasadach zrównoważonego rozwoju oraz kształtowanie postaw sprzyjających jego wdrażaniu w skali lokalnej, krajowej i globalnej (art. 1 pkt 15 u.p.o.);
9. - kształtowanie u uczniów postaw przedsiębiorczości i kreatywności sprzyjających aktywnemu uczestnictwu w życiu gospodarczym, w tym poprzez stosowanie w procesie kształcenia innowacyjnych rozwiązań programowych, organizacyjnych lub metodycznych (art. 1 pkt 18 u.p.o.);
10. - przygotowywanie uczniów do wyboru zawodu i kierunku kształcenia (art. 1 pkt 19 u.p.o.);
11. - warunki do rozwoju zainteresowań i uzdolnień uczniów przez organizowanie zajęć pozalekcyjnych i pozaszkolnych oraz kształtowanie aktywności społecznej i umiejętności spędzania czasu wolnego (art. 1 pkt 20 u.p.o.).

Spośród wszystkich punktów zawartych w art. 1 u.p.o. sąd wybrał te najbardziej adekwatne do realiów analizowanej sprawy.

Wydatki bieżące, o których stanowi art. 90 ust. 3d pkt 1 u.s.o., należy odczytywać w systemowym związku zgody z art. 124 ust. 3 u.f.p.

Natomiast stosownie do art. 124 ust. 3 u.f.p. wydatki bieżące jednostek budżetowych obejmują:

1. 1) wynagrodzenia i uposażenia osób zatrudnionych w państwowych jednostkach budżetowych oraz składki naliczane od tych wynagrodzeń i uposażeń;
2. 2) zakupy towarów i usług;
3. 3) koszty utrzymania oraz inne wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek budżetowych i realizacją ich statutowych zadań;
4. 4) koszty zadań zleconych do realizacji jednostkom zaliczanym i niezaliczanym do sektora finansów publicznych, z wyłączeniem organizacji pozarządowych.

W przedstawionym stanie prawnym sąd ocenia, że dotychczasowa argumentacja organu jest dowolna, pozbawiona związku z ustawowymi celami przypisanymi dotacjom oświatowym. Tym samym organ nie wykazał, aby sporna część dotacji oświatowej w wysokości 24.682,80 zł została wykorzystana przez skarżącą niezgodnie z przeznaczeniem.

Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że - wbrew argumentom organu - ustawowe cele analizowanych dotacji oświatowych dla niepublicznych przedszkoli w żadnym razie nie nawiązują do podziału zajęć na podstawowe i dodatkowe; na takie zajęcia, które stanowią atrakcje i nie są atrakcjami.

Stwierdzenie organu, że publiczne przedszkola nie zapewniają "atrakcji" świadczyć może o tym, że w istocie rzeczy nie realizują swoich ustawowych zadań; że zapewniają wyłącznie opiekę, ale już nie rozwój i edukację dzieci na odpowiednio wysokim poziomie z punktu widzenia obowiązujących standardów.

Wpłaty od rodziców dzieci, uczęszczających do niepublicznych przedszkoli, do których nawiązał organ, nie pozbawiają skarżącej prawa do uzyskania dotacji oświatowej i do wykorzystania jej na cele określone w ustawach. Organ też nie wymienił przepisu prawa u podstaw argumentu, że realizację ustawowych zadań przedszkoli niepublicznych powinni finansować rodzice, nie dotacja.

Wbrew zapatrywaniu organu - ustawodawca nie wprowadził rozwiązania, według którego dotacja oświatowa miałaby przysługiwać na rzecz prowadzenia niepublicznego przedszkola tylko w takim zakresie, którego rodzice dzieci nie chcą bądź nie mogą sfinansować. Ustawodawca uregulował mechanizm kalkulacji wysokości dotacji oświatowych dla przedszkoli niepublicznych (art. 90 ust. 1 i nast. u.s.o.) oraz przeznaczenie tak wyliczonych dotacji oświatowych (art. 90 ust. 3b u.s.o.) bez nawiązania do wpłat ze strony rodziców dzieci, uczęszczających do niepublicznych przedszkoli.

Jednak - co najważniejsze w realiach analizowanej sprawy - przeznaczenie dotacji oświatowej wyznaczają wyłącznie przytoczone wyżej ustawowe regulacje, nie zaś standardy funkcjonowania innych przedszkoli publicznych bądź niepublicznych.

W ocenie sądu, z perspektywy art. 5 ust. 7 u.s.o., a od 1 września 2017 r. art. 10 ust. 1 u.p.o. kluczowe znaczenie ma okoliczność czy wydatki skarżącej zakwestionowane przez organ (por. s. 2 niniejszego uzasadnienia) służyły:

1. - rozwojowi fizycznemu, emocjonalnemu i intelektualnemu dzieci;
2. - poszerzaniu ich wiedzy o świecie w sposób adekwatny do wieku, a więc do zdolności koncentracji, przyswajania i rozumienia informacji;
3. - wyrabianiu potrzeby kontaktu z nauką, kulturą, sztuką, sportem, przyrodą i zwierzętami, a z szerszej perspektywy umiejętności funkcjonowania w życiu społecznym;
4. - rozbudzaniu wyobraźni i zainteresowań dzieci;
5. - poznawaniu ich predyspozycji i talentów.

Zdaniem sądu, edukacji przedszkolnej nie można zasadnie zawężać tylko do podstawowej opieki nad dziećmi sprawowanej przez pracowników przedszkola w siedzibie przedszkola, jak to uczynił organ.

Edukacja przedszkolna bez wątpienia obejmuje: z jednej strony - wizyty w przedszkolu przedstawicieli świata kultury, sztuki, nauki, różnych zawodów oraz różnorodne zajęcia (sportowe, artystyczne). Z drugiej zaś - wyjścia czy wyjazdy poza siedzibę przedszkola, które pozwalają dzieciom poznać otaczającą ich rzeczywistość, dają okazję do bezpośredniego kontaktu ze sztuką, nauką, kulturą, przyrodą, różnorodnymi sferami działalności społecznej, zawodowej.

Wszystkie te przejawy aktywności w prowadzeniu przedszkola niepublicznego służą wieloaspektowemu rozwojowi dzieci, poszerzają ich wiedzę o świecie, uczą społecznej aktywności, przygotowują do podjęcia edukacji już na poziomie szkolnym i tworzą podstawy do podejmowania w przyszłości najwłaściwszych wyborów życiowych.

Co do zasady, edukacja, zwłaszcza najmłodszych dzieci, powinna być atrakcyjna, bo tylko wówczas działa na wyobraźnię dzieci, skutecznie zachęca do poznawania świata, zdobywania wiedzy, pełnego uczestniczenia w życiu społecznym, wnoszenia własnego wkładu i buduje właściwe wzorce - a przez to realizuje przypisane edukacji ustawowe cele, zadania.

Dotychczasowe stanowisko organu w żaden sposób nie nawiązuje do ustawowych zadań, jakie ma realizować niepubliczne przedszkole. Organ nie przedstawił żadnego argumentu, mającego świadczyć o tym, że sporne wydatki nie zostały poniesione na cele niepublicznych przedszkoli prowadzonych przez skarżącą, a ściślej na rzecz rozwoju i edukacji dzieci. W zasadzie ograniczył cele działalności przedszkoli niepublicznych wyłącznie do zapewnienia dzieciom bezpiecznego miejsca pobytu przez kilka godzin dziennie. Jednak - jak to zostało wykazane wyżej - ustawodawca zdecydowanie szerzej uregulował cele działalności oświatowej, także w odniesieniu do niepublicznych przedszkoli.

W związku tym kontrolowana decyzja organu nie mogła zostać zaakceptowana przez sąd z punktu widzenia prawa. Organ bowiem rozstrzygnął sprawę wyłącznie na podstawie własnych przekonań z pominięciem przytoczonych wyżej ustawowych regulacji. Takie postępowanie organu istotnie narusza art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.), które stanowią o tym, że w demokratycznym państwie prawnym organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. W dalszej kolejności stwierdzone kluczowe zaniechania organu naruszają art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. w sposób, który obiektywnie może wpływać na treść przyszłego rozstrzygnięcia.

Organ, ponownie rozpatrując sprawę w instancji odwoławczej, uwzględni stanowisko prawne sądu. Rzetelnie przeanalizuje sporne wydatki z odniesieniem ich do przytoczonego wyżej stanu prawnego, przede wszystkim w kontekście ich związku z ustawowymi celami działalności niepublicznych przedszkoli.

Sąd nie kwestionował rozstrzygnięcia organu w zakresie, w jakim organ uwzględnił stanowisko skarżącej w wyniku rozpatrzenia sprawy w instancji odwoławczej. Stosownie bowiem do art. 134 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259 - P.p.s.a.) sąd nie jest uprawniony do wydania orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej.

Z powodów omówionych wyżej sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, lit. c P.p.s.a.

Decyzja nie mogła podlegać uchyleniu w części, bowiem ma ona jeden przedmiot. Jest nim obowiązek zwrotu dotacji za dotowany rok.

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego (4.358 zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 ze zm.).

Obejmują one wpis od skargi (741 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (3.600 zł) oraz opłatę od pełnomocnictwa (17 zł).