Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwania.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.
Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona skarżąca nie wnosi o przeprowadzenie czynności, których przeprowadzenie łączyłoby się z koniecznością ponoszenia wydatków, zwrot których jest obowiązkiem strony skarżącej. Strona skarżąca na obecnym etapie niniejszego postępowania nie jest więc obowiązana do zwrotu wydatków. Tym samym nie można obecnie określić wysokości kwoty, którą strona skarżąca musiałaby zwrócić tytułem zwrotu wydatków. Określić można natomiast wysokość opłat sądowych, które strona skarżąca może być zobowiązana ponosić w toku niniejszego postępowania.
W niniejszej sprawie opłaty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, §3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i przedłożonych przez nią dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Strona skarżąca wraz z żoną utrzymują się z zasiłku chorobowego żony wynoszącego [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki związane ze spłatą kredytu hipotecznego, którego obsługa miesięczna (rata) wynosi [...] złote, koszty leczenia żony wynoszące miesięcznie [...] złotych, opłata za wodę i ścieki wynosząca [...] złotych, opłata za energię elektryczną wynosząca [...] złotych, opłata za telefon wynosząca [...] złotych, czynsz wynoszący [...] złotych i miesięczna opłata zaliczkowa za ogrzewanie wynosząca [...] złotych. Miesięcznie koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej wynoszą [...] złotych.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść całości lub części opłat sądowych. Po poniesieniu stałych kosztów utrzymania koniecznego nieobejmujących kosztów wyżywienia i innych niezbędnych wydatków jak zakup środków czystości czy ubrań z dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej pozostaje kwota [...] złotych netto. Miesięcznie na wyżywienie i zakup środków czystości oraz ubrań w gospodarstwie domowym strony skarżącej na osobę przypada kwota [...] złotych.
W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków jednej osoby związanych z zakupem wyżywienia, środków czystości i ubrań. Dlatego przyjąć należy, że uszczuplenie kwoty [...] złotych o jakąkolwiek kwotę wpłaconą tytułem opłat sądowych uniemożliwi poniesienie kosztów utrzymania koniecznego w gospodarstwie domowym strony skarżącej powodując w tych kosztach uszczerbek.
Odnośnie natomiast zwolnienie strony skarżącej od obowiązku zwrotu wydatków podnieść należy, że skoro obecnie nie można określić wysokości obciążenia finansowego, które strona skarżąca musiałaby ponieść tytułem zwrotu wydatków to niemożliwe jest oszacowanie wpływu konieczności zwrotu wydatków na koszty utrzymania koniecznego. To zaś przesądza o braku możliwości zwolnienia strony skarżącej z obowiązku zwrotu wydatków.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.