Postanowienie WSA w Lublinie z 11 lutego 2005 r., I SA/Lu 65/05

Sąd

Dnia 11 lutego 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 11 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku Prezydenta Miasta w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość postanawia - przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Skład

sędzia NSA Danuta Małysz przewodniczący

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 10 lutego 2005 roku, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, Prezydent Miasta wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta i Burmistrzem w sprawie podatku od środków transportowych oznaczonego podatnika.

W związku z przedmiotowym wnioskiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art.4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ sądy administracyjne rozstrzygają, między innymi, spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej, ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./ stanowi zaś w art.19 § 1 pkt 6, iż spory między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami rozstrzyga wspólne dla nich samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium - sąd administracyjny.

Prezydent Miasta i Burmistrz nie posiadają wspólnego dla nich kolegium odwoławczego /por.: § 1 pkt 3 lit.c/ i d/ rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych – Dz.U. Nr 198, poz.1925/. Sprawa niniejsza należy zatem do właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie jednak z art.13 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministraycjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a do właściwości tego Sądu zastrzeżone jest, między innymi, rozstrzyganie sporów, o których mowa w art.4 /art.15 § 1 pkt 4 powołanej ustawy/, w tym także – jak wynika z powyższego – sporu będącego przedmiotem niniejszego wniosku.

Wobec powyższego, na podstawie art.59 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie.