Uzasadnienie
1. M. W., W. H. i B. M., pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie wykonali tego obowiązku / k. 14,15,16, 28, 30, 31 akt sądowych /. Opłacenie skargi wpisem jest wymagane stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 - § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skierowane oddzielnie do każdego ze skarżących. Zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Zostało doręczone każdemu ze skarżących. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
2. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. przewidziany dla uiszczenia wpisu od skargi. Nieuiszczenie wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. Z tych względów skargi nieopłacone, pomimo prawidłowego wezwania, podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.
3. Skargi kilku skarżących na uchwałę w sprawie opłaty targowej, złożone w jednym piśmie w warunkach art. 51 p.p.s.a., miały za przedmiot uchwałę dotyczącą takich samych obowiązków każdego ze skarżących, ale nie tych samych, nie wspólnych w rozumieniu art. 214 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a.
Dlatego każdy ze skarżących miał samodzielny obowiązek uiścić wpis od skargi, zgodnie z pisemnym wezwaniem. Tak stanowi art. 214 § 2 zd. drugie p.p.s.a.
- 4. Z tych względów skargi M.W., W.H, B. M. podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.