Uzasadnienie
1. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A", utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], określającą kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż w dniu 12 kwietnia 2007 r., na podstawie dokumentu SAD nr [...] zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu kaszę gryczaną sprowadzoną z Rosji. W zgłoszeniu celnym podano kod Taric 1103 19 90 00. Organ celny wszczął z urzędu postępowanie w sprawie prawidłowego określenia kwoty długu celnego. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w związku z zaklasyfikowaniem towaru do kodu Taric 1104 29 18 00. Klasyfikacja dokonana przez importera nie jest prawidłowa, bo sporny towar nie spełnia uwagi 3 /b/ do działu 11 taryfy celnej.
2. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" / podatnik /, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], określającą podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru zgłoszonego według dokumentu SAD nr [...] z dnia 12 kwietnia 2007 r. w kwocie 10 645 zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej wskazał decyzję Dyrektora Izby Celnej Nr [...] i argumentował, że określenie długu celnego ostateczną decyzją organu celnego wiąże organ podatkowy w zakresie elementów wyznaczających podstawę opodatkowania, wartości celnej towaru, cła, których organ podatkowy nie może samodzielnie weryfikować / za stanowiskiem w sprawach: I FSK 182/06, SA/Lu 61/09 /. Decyzja określająca podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru jest prawną konsekwencją decyzji określającej kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu.
W podstawie prawnej decyzji wskazał art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, ust. 15, art. 33 ust. 1, ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług / Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – ustawa VAT /.
- 3. S.K./ skarżący podatnik / złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji organu podatkowego pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzucił naruszenie:
- - art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – o.p. / przez niewyjaśnienie wielu istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych przy zakwestionowaniu przez organ celny klasyfikacji taryfowej dokonanej przez importera;
- - art. 180 i art. 187 § 1 w związku z art. 191 o.p. przez nieprzeprowadzenie dowodu z próbki towaru, brak wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niewłaściwą i nieobiektywną ocenę tego materiału i przyjęcie, iż klasyfikacja taryfowa dokonana przez importera była nieprawidłowa;
- - art. 29 ust. 13 i ust. 15 oraz art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT przez bezpodstawne przyjęcie, iż importer błędnie wskazał w zgłoszeniu celnym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie towarów i w konsekwencji, że nieprawidłowo została obliczona kwota podatku, gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza stanowiska organów celnych;
- - art. 14 w związku z art. 68, art. 71, art. 242 oraz art. 244 rozporządzenia Rady /EWG/ 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny / WKC / przez bezzasadne przyjęcie, iż to importer ma udowadniać prawidłowość klasyfikacji taryfowej, kiedy organ ją kwestionuje;
- - art. 42 i art. 78 WKC przez nieuzasadnione wszczęcie postępowania w celu sprostowania zgłoszenia celnego, gdy postępowanie należało umorzyć wobec braku możliwości przedstawienia organom celnym towarów wskutek ich zwolnienia.
- 4. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Akcentował, że prawidłowa klasyfikacja taryfowa to przedmiot odrębnego postępowania celnego, nie podatkowego.
- 5. Postępowanie sądowe wywołane skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów usług z tytułu importu zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego wywołanego skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu / sprawa III SA/Lu 535/09 / na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /.
W sprawie III SA/Lu 535/09 prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy p.p.s.a.
6. Dyrektor Izby Celnej w piśmie z dnia 19 sierpnia 2010 r. wniósł o ponowne zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania celnego w sprawie nr [...] na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.
Uzasadniał, że za stanowiskiem w sprawie III SA/Lu 535/09 organ celny prowadzi czynności w celu uzupełnienia postępowania wyjaśniającego. Aktualnie postępowanie celne jest zawieszone do czasu uzyskania niezbędnych informacji od ukraińskich władz celnych.
Na rozprawie w dniu 3 września 2010 r. ten wniosek Dyrektora Izby Celnej został rozstrzygnięty przez odmowę zawieszenia postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 7. Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Naruszenie prawa podlegało stwierdzeniu poza granicami skargi stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.
- 8. Dyrektor Izby Celnej ma rację co do zasady, że podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług importu towaru obejmuje wartość celną, powiększoną o należne cło. Tej treści stanowisko ma podstawę prawną w art. 29 ust. 13 ustawy VAT.
- 9. Mocą zaskarżonej decyzji podatnikowi zostało określone zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru przy określeniu wyższej podstawy opodatkowania za ostateczną decyzją organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu.
Dyrektor Izby Celnej ma rację co do zasady, że ostateczna decyzja organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu importu wiązała organ podatkowy przy określeniu zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu tego importu.
10. Zaskarżona decyzja organu podatkowego to decyzja wydana na podstawie decyzji organu celnego / innej decyzji / następnie uchylonej w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji w rozumieniu przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 7 o.p.
Przesłanka z art. 240 § 1 pkt 7 o.p. obejmuje sytuację, w której organ podatkowy u podstaw decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu przyjął wyższą podstawę opodatkowania wobec podwyższenia elementu podstawy opodatkowania za ostateczną decyzją organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu. Uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego, wiążącej organ podatkowy, było równoznaczne z wyeliminowaniem z obrotu prawnego podstawy podwyższenia elementu kalkulacyjnego podstawy opodatkowania, przyjętej przez organ podatkowy dla celów określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. W takiej sytuacji uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego spowodowało, że sprawa podatkowa wymaga ponownego rozpatrzenia co do jej istoty.
11. Uwzględnienie wniosku Dyrektora Izby Celnej zawartego w piśmie z dnia 19 sierpnia 2010 r. o ponowne zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania celnego podlegało rozstrzygnięciu przez odmowę zawieszenia. Skorzystanie z możliwości zawieszenia postępowania sądowego, przewidzianej w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., prowadziłoby w przedstawionych okolicznościach do pozostawienia w obrocie prawnym decyzji organu podatkowego ostatecznej i wykonalnej, wydanej na podstawie decyzji niezgodnej z prawem, a przez to w warunkach przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 7 o.p. i w warunkach przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy p.p.s.a.
Nie można pomijać, że w tych okolicznościach skorzystaniu z możliwości zawieszenia postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności decyzji organu podatkowego ostatecznej i wykonalnej sprzeciwia się zasada praworządności z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej / Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm. / oraz zasada ochrony własności z art. 64 Konstytucji RP. Należy mieć na uwadze, że zawieszenie postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji nie jest obojętne między innymi dla instytucji przedawnienia zobowiązania podatkowego / art. 70 § 1 - § 8 o.p. /, zwrotu nadpłaty / art. 77 § 3, § 4 /. Pozwala na wykonanie zaskarżonej decyzji w warunkach egzekucji.
12. Z tych względów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ przy zastosowaniu art. 152 ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.