Uzasadnienie
W dniu 26 września 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik A. sp. z o.o. w T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skarżącej doręczona 26 sierpnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Pełnomocnik skarżącej o przywrócenie terminu nie wnosił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ppsa – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. We wskazanych przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
W sprawie niniejszej odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawierająca pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skarżącej doręczona 26 sierpnia 2011 r., (k. 37 akt administracyjnych), zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 83 § 2 ppsa, zgodnie z którą, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, upłynął z dniem 26 września 2011 r.
Z akt sprawy wynika, iż skarga została wniesiona, w dniu 28 września 2011 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.