Uzasadnienie
- 1. Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. skarga J.K. została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. To postanowienie zostało doręczono skarżącemu w trybie art. 73 § 1 - § 4 ustawy p.p.s.a. / k. 29 /. Jest prawomocne od dnia 9 marca 2010 r. / k. 23v /.
- 2. Pismem z dnia 29 marca 2010 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Uzasadniał, że z powodu częstych wyjazdów służbowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą nie odebrał zaskarżonej decyzji. Składając skargę był przekonany, że czyni to w ustawowym terminie, że odebrał decyzje w dniu 20 sierpnia 2009 r. lub po tej dacie. W dniu 27 marca 2010 r., w czasie porządków odnalazł kopertę z adnotacją o powtórnym awizowaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. W tych okolicznościach ustawowy termin na złożenie skargi upływał 19 września 2009 r., w sobotę lub po tej dacie. Dlatego skargę złożył w terminie. Wszelkie wątpliwości powinny być interpretowane na korzyść skarżącego.
- 3. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 - § 3 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Stosownie do art. 88 ustawy p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
4. W okolicznościach rozpatrywanego postępowania sądowego skarżący w dniu 4 lutego 2010 r. osobiście odebrał korespondencję, w tym odpis postanowienia o odrzuceniu skargi / adnotacja na k. 30 /. Najdalej w tym dniu powziął wiedzę o spóźnionym złożeniu skargi.
5. W tych okolicznościach ustawowy termin siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zaczął biec od dnia 5 lutego 2010 r. Skarżący nie wskazał przeszkód w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, trwających w trakcie siedmiu dni, poczynając od dnia 5 lutego 2010 r.
6. Dlatego wniosek skarżącego z dnia 29 marca 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po terminie z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. i jest spóźniony w rozumieniu art. 88 ustawy p.p.s.a., w rezultacie podlega odrzuceniu.
7. W przedstawionym stanie prawnym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odrzuconej skargi / jako spóźnionej / jest co do zasady dopuszczalny w rozumieniu art. 88 ustawy p.p.s.a. tylko w sytuacji, w której strona skarżąca nie kwestionuje faktu złożenia odrzuconej skargi po ustawowym terminie i we wniosku o przywrócenie terminu zmierza do wykazania, że uchybiła terminowi z przyczyn niezawinionych. Nie jest dopuszczalny w sytuacji, w której strona skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconej / jako spóźnionej / skargi zmierza wyłącznie do wykazania, że odrzuconą skargę złożyła w ustawowym terminie. Zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi podlegało ocenie u podstaw jej odrzucenia. Instytucja przywrócenia terminu do wniesienia odrzuconej skargi / jako spóźnionej / nie jest proceduralnym instrumentem ponownej oceny zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie prawnym oparcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconej skargi wyłącznie na twierdzeniu, że skarga została złożona w terminie powoduje niedopuszczalność takiego wniosku o przywrócenie terminu w rozumieniu art. 88 ustawy p.p.s.a., w rezultacie uzasadnia odrzucenie takiego wniosku.
- 8. Z tych względów wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a.