Uzasadnienie
Decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu 19 sierpnia 2009 r. Termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej upływał 18 września 2009 r.
J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 21 września 2009 r.
W związku z uchybieniem terminowi do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 r. odrzucił skargę J.K. na decyzję Dyrektora izby Skarbowej Nr [...].
W dniu 16 kwietnia 2010 r. wpłynął do tutejszego sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...].
W uzasadnieniu J. K. podał, iż wysyłając skargę w dniu 21 września 2009 r. był przekonany, iż zachował termin. W dalszej części skarżący wskazał, iż odnalazł w czasie porządków kopertę z adnotacją o powtórnym awizowaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. Wg skarżącego data odbioru decyzji jest prawdopodobnie taka jaką wskazał organ choć jemu wydaje się, iż odebrał przedmiotowe przesyłki 20 sierpnia lub później. Końcowo J.K. podniósł, iż jego zdaniem termin do złożenia skargi upływał 19 września 2009 r., a tym samym termin został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Jak wynika z uzasadnienia wniosku skarżącego przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi był błąd polegający na nieprawidłowym wyliczeniu ostatniego dnia terminu, w którym skutecznie można było złożyć omawiany środek odwoławczy. J. K. wysyłając skargę w dniu 21 września 2009 r. był przeświadczony o zachowaniu terminu.
W związku z wniesieniem skarg po terminie, została ona odrzucona na mocy cytowanego wcześniej postanowienia tutejszego sądu. Postanowienie to zostało odebrane przez stronę osobiście w siedzibie sądu dopiero w dniu 4 lutego 2010 r. (k. 29). W ocenie sądu dzień ten był równoznaczny z ustaniem przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe ustalenie i powołaną wyżej treść art. 87 § 1 p.p.s.a. termin, wynoszący 7 dni, w jakim można było skutecznie złożyć wniosek o przywrócenie terminu upłynął 11 lutego 2010 r.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powyższych rozważań sąd orzekł jak w sentencji.