Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 maja 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. określającą odpowiedzialność K. B. za zaległości podatkowe z tytułu podatku od środków transportowych A Sp. z o.o. z siedzibą w L w kwocie 15.414,80 zł.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie K. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a".
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez stronę, że wykonanie decyzji stwarza zaistnienie realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem wniosek złożony w niniejszej sprawie nie zawiera w tym zakresie żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa.
Odnośnie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania również decyzji organu I instancji, wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które mają przymiot wykonalności tzn. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zgodnie z art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z akt sprawy wynika, że decyzji organu I instancji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności. Tym samym decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nie mogła stanowić przedmiotu wstrzymania.
Biorąc pod uwagę powyższe, wobec braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, na podstawie z art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.