Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Lu [...]
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, dalej: "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej", "organ nadzorczy", po rozpatrzeniu zażalenia A. L., dalej: "zobowiązana", "strona", "skarżąca", utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie, dalej: "Dyrektor Oddziału ZUS", "organ egzekucyjny", z dnia 13 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr: TW4200023012120, TW4200023012121, TW4200023012122, TW4200023012123, TW420002301212 oraz TW4200023012125.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych, dalej: "ZUS", wystawił na zobowiązaną tytuły wykonawcze z dnia 10 maja 2023 r. o wskazanych tytułach, obejmujące zaległe składki na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz składki na Fundusz Pracy, w tym Solidarnościowy Fundusz i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, określone decyzjami ZUS z dnia 4 października 2021 r. i z dnia 25 listopada 2021 r.
Organ egzekucyjny na podstawie wskazanych wyżej tytułów wykonawczych, zawiadomieniami z dnia 11 maja 2023 r. nr: ZAR200023016934, ZAR200023016933, ZAR200023016935, ZAR200023016936, ZAR200023016937 i ZAR200023016938, dokonał zajęcia rachunku bankowego zobowiązanej w Banku [...] S.A. Odpisy zajęć wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanej w dniu 25 maja 2023 r. W odpowiedzi na zajęcia bank poinformował o braku środków na rachunku bankowym.
W dniu 5 czerwca 2023 r. do ZUS wpłynęło podanie zobowiązanej z dnia 1 czerwca 2023 r. zatytułowane: "Zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej". Jako podstawę zarzutów zobowiązana wskazała art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.", wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wniosku zobowiązana podniosła, że w części F pkt 7 tytułów wykonawczych brakuje podpisu oraz w części I pkt 2 osoba podpisana nie jest osobą upoważnioną decyzją Prezesa ZUS do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i kierowania tytułów wykonawczych do egzekucji administracyjnej.
W konsekwencji, zdaniem zobowiązanej, egzekwowane obowiązki zostały określone w tytule wykonawczym niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Ponadto organ administracji publicznej powinien być oznaczony poprzez podanie jego pełnej nazwy i siedziby.
Pismem z dnia 12 czerwca 2023 r. organ egzekucyjny wezwał zobowiązaną do wskazania, czy podanie z dnia 1 czerwca 2023 r. to zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, czy też wniesiony w trybie art. 59 u.p.e.a. wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W piśmie tym organ zaznaczył, że w przypadku braku odpowiedzi, wniosek zostanie rozpatrzony jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wskazane pismo doręczone zostało zobowiązanej w dniu 26 czerwca 2023 r. Zobowiązana nie udzieliła na nie odpowiedzi. Wobec braku odpowiedzi, Dyrektor Oddziału ZUS po rozpatrzeniu wniosku zobowiązanej z dnia 1 czerwca 2023 r., jako wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W zażaleniu na postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego zobowiązana, powołując piśmiennictwo oraz orzecznictwo z lat 1999 – 2005, stwierdziła, że jeżeli spełniona jest przesłanka z art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tj. egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa, a tytuł wykonawczy jest w tym zakresie wadliwy, organ egzekucyjny powinien prowadzone postępowanie umorzyć, a czynności egzekucyjne uchylić.
Zobowiązana podniosła również, że zgodnie z przepisami upoważnionym do prowadzenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego jest Dyrektor Oddziału ZUS. Tylko on jest władny do nadania klauzuli wykonalności tytułowi wykonawczemu i skierowania go do egzekucji. Dyrektor może upoważnić na piśmie pracownika podległej jednostki. Upoważnienie powinno być udzielone na piśmie z określeniem daty od kiedy obowiązuje i zakresu udzielonego upoważnienia. Upoważniony pracownik winien to w odpowiedni sposób udokumentować. Zdaniem zobowiązanej, upoważnień nie posiadają osoby podpisane na tytułach wykonawczych, co narusza art. 268a K.p.a.
Utrzymując w mocy postanowienie wydane przez organ egzekucyjny Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podał, że w dniu 30 lipca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2019 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070 ze. zm.), która zmieniła m.in. przepis art. 33 i art. 59 u.p.e.a. Stosownie do art. 13 ust. 1 tej ustawy, do postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że w rozstrzyganej sprawie zastosowanie mają przepisy w brzmieniu wprowadzonym wskazaną ustawą.
Następnie organ nadzorczy zwrócił uwagę, że w podaniu zatytułowanym: "Zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej" z dnia 1 czerwca 2023 r. zobowiązana podniosła zarzut niespełnienia w tytule wykonawczym wymagań określonych w art. 27 u.p.e.a. Jako podstawę zarzutów wskazała ona art. 33 u.p.e.a. podnosząc, że w części F pkt 7 tytułów wykonawczych brakuje podpisu oraz w części I pkt 2 osoba podpisana nie jest upoważniona decyzją Prezesa ZUS do prowadzenia postępowania egzekucyjnego i kierowania tytułów wykonawczych do egzekucji administracyjnej. Wskazała zobowiązana również, że w tytule wykonawczym konieczne jest powołanie decyzji administracyjnej, z której wynika egzekwowany obowiązek, lub podanie aktu prawnego, na podstawie którego wydano decyzję administracyjną.
Organ nadzorczy zaznaczył, że ponieważ zobowiązana mimo wezwania nie podała, czy jej podanie z dnia 1 czerwca 2023 r. to zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, czy wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego wniesiony w trybie art. 59, podanie zobowiązanej, ze względu na jego treść, rozpatrzone zostało jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ egzekucyjny prawidłowo za bezzasadne uznał argumenty zobowiązanej, wskazując, że tytuły wykonawcze o podanych wyżej numerach zawierają wszystkie elementy wymienione wart. 27 § 1 u.p.e.a., w tym: oznaczenie wierzyciela, wskazanie zobowiązanego i jego adresu, podstawę prawną oraz treść podlegającego egzekucji obowiązku, tj. nieopłaconą w terminie składkę z określeniem jej wysokości, terminu od którego nalicza się odsetki z tytułu jej niezapłacenia w terminie oraz rodzaju i stawki tych odsetek, wskazanie że obowiązek jest wymagalny, na co wskazuje zamieszczone w części D tytułów stwierdzenie, iż wykazane w nich zobowiązanie pieniężne jest wymagalne, a więc istnieje i podlega egzekucji w trybie administracyjnym na podstawie art. 2 u.p.e.a. Decyzja, z której wynika egzekwowany obowiązek oraz akt prawa, na podstawie którego wydano decyzję administracyjną zostały podane w części D tytułów wykonawczych w poz. 1, 3, 4, 5. Tytuły wykonawcze zawierają też klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułów do egzekucji administracyjnej.
Nadając klauzulę organ egzekucyjny potwierdził, że tytuły zostały wystawione prawidłowo, gdyż należność nie została uregulowana i tym samym nadaje się do wykonania. W tytułach wykonawczych została również wskazana pełna nazwa i adres siedziby organu egzekucyjnego.
Ponadto organ nadzorczy wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1b u.p.e.a. obowiązującym od dnia 30 lipca 2020 r., nadanie klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej uznaje się za podpisanie tego tytułu przez osobę upoważnioną do działania w imieniu wierzyciela. Wskazane wyżej tytuły wykonawcze zostały podpisane w części J przez osobę upoważnioną do działania w imieniu organu egzekucyjnego. Na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Dyrektora Oddziału ZUS, osoba ta jest również upoważniona do działania w imieniu wierzyciela. Jak podał organ nadzorczy, lista osób upoważnionych do działania w imieniu wierzyciela opublikowana jest na stronie Biuletynu Informacji Publicznej ZUS (https://bip.zus.pl), natomiast upoważnienia do działania jako organ egzekucyjny posiadają pracownicy Wydziału Realizacji Dochodów na podstawie pełnomocnictw udzielonych przez Dyrektora Oddziału.
Wszystkie te dane, wraz z pozostałymi elementami składowymi tytułu, składają się na ważność tytułów wykonawczych, które weszły do obrotu prawnego i uprawniały Dyrektora Oddziału ZUS do wszczęcia i prowadzenia na ich podstawie egzekucji. Prowadzona przez Dyrektora Oddziału ZUS egzekucja jest w pełni dopuszczalna.
Z akt sprawy zdaniem organu nadzorczego wynika, że na etapie złożenia wniosku i wniesienia zażalenia nie było żadnych okoliczności skutkujących umorzeniem postępowania, wymienionych w art. 59 § 1 pkt 1-7 u.p.e.a. Wierzyciel, do czasu wydania postanowienia nie zażądał umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Brak jest również podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 powołanej ustawy. Wystawione na zobowiązaną tytuły wykonawcze spełniają wymagania określone w art. 27 § 1 u.p.e.a., dochodzone obowiązki podlegają egzekucji w trybie administracyjnym, nie ma też zastrzeżeń, iż prowadzona egzekucja jest dopuszczalna w stosunku do strony, jako zobowiązanej.
Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej przywołane przez zobowiązaną wyroki zapadły w odmiennym stanie faktycznym i prawnym i nie wnoszą nic do sprawy niniejszej.
Wnosząc skargę strona powołała szereg wyroków sądów administracyjnych z lat 1982 – 2011 oraz sądów powszechnych z lat 1993 – 2007 dotyczących upoważnienia przez organ administracji publicznej pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w imieniu organu, w szczególności przy wydawaniu decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Orzeczenia te odwoływały się do treści art. 268a K.p.a. Wynika z nich, że pracownik posiadający upoważnienie do wykonywania kompetencji organu nie staje się organem i nie nabywa uprawnień do udzielania upoważnienia innym pracownikom, że brak upoważnienia stanowi rażące naruszenie prawa, że nie jest dopuszczalne udzielanie sobie samemu pełnomocnictwa oraz że w razie wątpliwości co do rozumienia przepisu prawa właściwe jest zachowanie takiej jego wykładni, jaka najbardziej odpowiada zasadom wyrażonym w Konstytucji, zaś interesu społecznego nie należy identyfikować z interesem fiskalnym.
Zaznaczyła skarżąca, że jeśli organ nie podziela argumentacji strony przytaczającej rozstrzygnięcia sądowe, powinien szczegółowo odnieść się do wyrażonych tam poglądów, wyjaśniając dlaczego je odrzuca. Wymaga tego reguła "uczciwego procedowania". Expressis verbis skarżąca zarzuciła organowi, ze tytuły wykonawcze wystawione zostały przez osobę nieuprawnioną, co jej zdaniem wynika z wyroku w sprawie I SA 547/82, zgodnie z którym brak podpisu właściwego organu pod decyzją powoduje, że pismo takie traci charakter decyzji. Zdaniem skarżącej powołane stanowisko sądu odnieść należy także do innych aktów, w tym tytułów wykonawczych.
W odpowiedzi na skargę organ nadzorczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie jest zasadna.
Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, na które przysługuje zażalenie. Stosownie zaś do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Z kolei, stosownie do treści art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionego przepisu wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę uwzględniając skargę może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 P.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu. W myśl natomiast art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Odnosząc się do treści skargi zauważyć trzeba, że powołane przez skarżącą tezy orzecznictwa zasadniczo zachowały aktualność. Nie wynika z nich jednak, że zachodzą przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do zobowiązanej na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: TW4200023012120, TW4200023012121, TW4200023012122, TW4200023012123, TW420002301212 oraz TW4200023012125.
W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że wskazane tytuły wystawione zostały w dniu 10 maja 2023 r., zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego skarżącej doręczone bankowi 11 maja 2023 r., zaś skarżącej, wraz z tytułami wykonawczymi, w dniu 25 maja 2023 r. W dniu 30 lipca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2019 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070 ze. zm.), która zmieniła m.in. przepis art. 33 i art. 59 u.p.e.a. Stosownie do art. 13 ust. 1 tej ustawy, do postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Ma zatem rację organ nadzorczy, jak i organ egzekucyjny, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajdują przepisy u.p.e.a. w brzmieniu aktualnym.
Oznacza to, że zgodnie z treścią art. 33 § 2 powołanej ustawy, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
- 1) nieistnienie obowiązku;
- 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
- a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
- b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,
- c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
- 3) błąd co do zobowiązanego;
- 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
- 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
- 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:
- a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
- b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
- c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Jak zaś stanowi przepis art. 33 w paragrafie 1. i 5. pkt 1 i 3, zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych lub w terminie 7. dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części.
Natomiast, zgodnie z treścią art. 59 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku:
- 1) niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego;
- 2) niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym;
- 3) niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27;
- 4) śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek:
- a) jest ściśle związany ze zobowiązanym,
- b) nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;
- 5) gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;
- 6) gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel;
- 7) gdy odrębne ustawy tak stanowią.
Trafnie więc zauważył organ nadzorczy, że po nowelizacji u.p.e.a. z 2019 r. ustawodawca zrezygnował z podstawy zarzutów określonych w obowiązującym do nowelizacji przepisie art. 33 § 1 pkt 10, jakim było niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art.
27. W odniesieniu do prawidłowości wystawienia tytułu wykonawczego organ egzekucyjny weryfikuje ją na etapie badania dopuszczalności egzekucji. W przypadku tytułu wykonawczego niespełniającego wymogów przepisu art. 27 organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela o przyczynie tego nieprzystąpienia. Niezależnie od tego, nieprawidłowe wystawienie tytułu wykonawczego stanowi podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a.
Biorąc pod uwagę treść obowiązujących przepisów u.p.e.a. oraz treść wniosku skarżącej z dnia 1 czerwca 2023 r. zatytułowanego: "Zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej", w którym podnosiła ona brak podpisu w części F pkt 7 tytułów wykonawczych oraz podpisanie w części I pkt 2 przez osobę umocowaną przez Prezesa ZUS, co zdaniem skarżącej uzasadnia umorzenie postępowania egzekucyjnego, prawidłowo organ egzekucyjny, pismem z dnia 12 czerwca 2023 r., zwrócił się do skarżącej z wezwaniem do uzupełnienia wniosku poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, czy wnosi ona zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, czy też wnioskuje o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W powołanym piśmie organ egzekucyjny przytoczył odpowiednie przepisy u.p.e.a. i wyjaśnił charakter zarzutów oraz wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Jednocześnie organ pouczył, że w przypadku niezłożenia jednoznacznego wyjaśnienia w terminie 7. dni licząc od dnia doręczenia wezwania, wniosek skarżącej zostanie rozpatrzony jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wezwanie, jak wynika z treści potwierdzenia odbioru, odebrane zostało osobiście przez skarżącą w dniu 26 czerwca 2023 r. pod adresem wskazanym przez nią we wniosku z dnia 1 czerwca 2023 r. Skarżąca nie udzieliła na nie odpowiedzi. Na marginesie zauważyć można, że w aktach sprawy znajduje się pismo odwołujące się do wezwania organu z dnia 12 czerwca 2023 r., złożone w dniu 3 lipca 2023 r. z wyjaśnieniem, ze chodzi o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 u.p.e.a., złożone jednak i podpisane przez P. L..
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą zauważyć trzeba, że tytuły wykonawcze zostały podpisane w części J pkt 2 przez starszego inspektora M. D., z upoważnienia Dyrektora Oddziału ZUS. W aktach sprawy znajduje się upoważnienie nr 40/2017 z dnia 10 lipca 2017 r. dla wskazanej osoby będącej pracownikiem ZUS do wykonywania w imieniu Dyrektora Oddziału ZUS kompetencji organu egzekucyjnego, o których mowa w art. 19 § 4 u.p.e.a., a także do poświadczania za zgodność z oryginałem odpisów dokumentów przedstawianych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań. Upoważnienie to zostało wystawione przez Dyrektora Oddziału ZUS. Zgodnie z treścią powołanego przepisu art. 19 § 4 u.p.e.a., dyrektor oddziału ZUS wyznaczony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ZUS, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń.
Osoba, która podpisała tytuły wykonawcze, kierując tytuł wykonawczy do egzekucji, dysponowała zatem upoważnieniem do tego, udzielonym przez właściwy organ egzekucyjny, a upoważnienie znajduje się w aktach sprawy.
Tytuły wykonawcze nie zawierają natomiast podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela w części E pkt 7., dotyczącej wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej. Skarżąca błędnie podała, że dotyczy to części F. Trzeba jednak zauważyć, że zgodnie z treścią art. 27 § 1b. u.p.e.a., tytuł wykonawczy wystawiony przez wierzyciela będącego jednocześnie organem egzekucyjnym, w tym w postaci elektronicznej, może nie zawierać podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela. Nadanie klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej uznaje się za podpisanie tego tytułu przez osobę upoważnioną do działania w imieniu wierzyciela. Jak zaś wyżej wskazano, każdemu z tytułów wykonawczych nadana została klauzula o skierowaniu do egzekucji administracyjnej podpisana przez właściwie upoważnioną osobę.
Tytuły wykonawcze wskazują także pełną nazwę organu egzekucyjnego, ze wskazaniem adresu jej siedziby. Każdy z tytułów wykonawczych wskazuje w części D akt normatywny, rodzaj należności pieniężnej oraz podstawę prawną obowiązku. Są to w podniesieniu do poszczególnych tytułów odpowiednio decyzje ZUS z dnia 4 października 2021 r. oraz 25 listopada 2021 r. określające zadłużenie skarżącej z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za wskazane w decyzjach okresy rozliczeniowe 2021 r. Tytuły wykonawcze, jak wynika z prawidłowo przeprowadzonej analizy przez organ nadzorczy, odpowiadają wszystkim wymaganiom wynikającym z treści art. 27 § 1 i 1a u.p.e.a. Podnoszone przez skarżącą w toku postępowania egzekucyjnego oraz w skardze do sądu administracyjnego okoliczności wskazujące jej zdaniem na wadliwości tytułów egzekucyjnych są więc niezasadne.
Dodać należy, jak wskazał organ nadzorczy, że ani z twierdzeń skarżącej, ani z akt postępowania egzekucyjnego nie wynika aby zachodziły jakiekolwiek przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego ujęte w art. 59 § 1 u.p.e.a., ani też by zachodziła przesłanka fakultatywnego umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikająca z paragrafu 2. powołanego artykułu.
Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w skardze okazały się nietrafne i nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.