Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. pełnomocnik K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie tego samego organu z dnia [...] r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ustalonych źródłach przychodów za 2008 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie w całości "wykonalności postanowień organów I instancji poprzedzających skarżone rozstrzygniecie".
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie wskazać należy, że ochrona tymczasowa polegająca na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przewidziana w art. 61 § 3 w/w ustawy może zostać udzielona jedynie w stosunku do tych zaskarżonych rozstrzygnięć, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla swoich adresatów nakazy lub zakazy powinnego zachowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r. II FSK 136/09, Legali). Co do zasady cechy wykonalności pozbawione są zatem akty o charakterze odmownym (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2009 r. II OZ 146/09 Legalis).
W rozpatrywanej sprawie wniosek pełnomocnika skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2013 r. utrzymującego w mocy własne postanowienie z dnia 8 października 2013 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Lublinie z dnia 5 czerwca 2013 r. ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ustalonych źródłach przychodów za 2008 r. Z przytoczonej wyżej wykładni art. 61 § 3 ppsa wynika, że zaskarżone postanowienie, jako rozstrzygnięcie o charakterze odmownym, nie nadaje się do wykonania, nie może być zatem mowy o jego wstrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa należało orzec jak w sentencji.