Postanowienie WSA w Lublinie z 7 grudnia 2007 r., I SA/Lu 702/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej (osoby trzeciej) nabywcy środków trwałych za zaległości podatkowe A. B. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień, październik 2002 r., kwiecień, lipiec – grudzień 2003 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Kręcisz

Uzasadnienie

W dniu 25 września 2007 r. K.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Izby Skarbowej skargę na decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej (osoby trzeciej) nabywcy środków trwałych za zaległości podatkowe A. B. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień październik 2002 r., kwiecień, lipiec – grudzień 2003 r. (data wniesienia skargi potwierdzona pieczęcią k. 7).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1 664 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.15).

Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi, który podjął się oddania przesyłki adresatowi – A.B. ojcu skarżącego (potwierdzenie odbioru k. 18), w dniu 12 listopada 2007 r. W związku z powyższym, termin do uiszczenia w/w opłaty upłynął w dniu 19 listopada 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony.

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.